II SA/Ol 329/12

PostanowienieWSA w Olsztynie2012-05-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność organu polegająca na wstrzymaniu przesłuchania świadków w kwestii choroby zawodowej, w sytuacji gdy organ ten nie prowadzi postępowania w tej sprawie, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ czynność organu polegająca na wstrzymaniu przesłuchania świadków w kwestii choroby zawodowej, w sytuacji gdy organ ten nie prowadzi postępowania w tej sprawie, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 i 3 PPSA. Jest to inna czynność o charakterze niepodlegająca kontroli sądowej.
Stan faktyczny
E. S. złożyła skargę na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego polegającą na wstrzymaniu przesłuchania świadków w kwestii choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Sąd w Olsztynie ustalił, że organ nie prowadzi postępowania w sprawie E. S., a jedynie koordynował gromadzenie dokumentacji w zakończonej już sprawie dotyczącej podejrzenia choroby zawodowej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie wstrzymania przesłuchania świadków w kwestii choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 15 lipca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. S. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, polegającą na wstrzymaniu przesłuchania świadków w kwestii choroby zawodowej. Ponieważ do rozpoznania skargi właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność lub bezczynność została zaskarżona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r., uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270)., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto skargę można wnieść również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (§ 3). Jak wynika z pism Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 sierpnia i 25 listopada 2011 r., organ ten nie prowadzi żadnego postępowania w sprawie E. S.. Jedynie w zakończonej już sprawie dotyczącej podejrzenia choroby zawodowej w fazie początkowej koordynował gromadzenie dokumentacji narażenia zawodowego w zakładach pracy usytuowanych na terenie właściwości działania innych państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych. Postępowanie prowadził natomiast Państwowy Powiatowy Inspektor m.st. A. Wydał on decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, która stała się prawomocna. Z tej przyczyny, w ocenie Sądu, przedmiot badanej skargi nie należy zatem do kategorii spraw określonych w art. 3 § 2 i 3 wskazanej ustawy, lecz stanowi inną czynność o charakterze niepodlegającym kontroli sądowej. Stąd też, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 tej ustawy, orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło