II SA/Ol 333/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 6 marca 2019 r., nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z 6 marca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]" utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 11 lutego 2019 r., którą odmówiono "[...]" ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad córką. Skarżąca złożyła 26 marca 2019 r. skargę na powyższą decyzję Kolegium. Zarzuciła w niej, że błędnie ustalono stan faktyczny sprawy, co skutkowało nieprawidłowym zastosowaniem przepisów prawa materialnego i odmową przyznania wnioskowanego świadczenia. Decyzją z dnia 25 kwietnia 2019 r. Kolegium, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., uwzględniło skargę w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i przyznało skarżącej od 1 grudnia 2018 do dnia 31 stycznia 2021 r. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną córką w wysokości miesięcznie: 1.477 zł - od 1 grudnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r., 1.583 zł - od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., zaś od 1 stycznia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. w miesięcznej kwocie ustalonej w drodze obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na dany rok kalendarzowy. Stwierdziło ponadto, że działanie Kolegium w niniejszej sprawie nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja występuje w szczególności, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 54 § 3 p.p.s.a organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania, gdyż organ odwoławczy, z zachowaniem trzydziestodniowego terminu od dnia otrzymania skargi, w dniu 25 kwietnia 2019 r. wydał decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji i przyznał skarżącej przedmiotowe świadczenie wychowawcze, czym zostało zrealizowane w całości żądanie skargi. Wobec zastosowania przez organ administracji art. 54 § 3 p.p.s.a. przestał istnieć przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.