II SA/Ol 334/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2010r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]" Rep."[...]" w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta E. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu "[...]" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. została przekazana przez organ skarga A. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]", Rep. "[...]", w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta E. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W skardze tej, uzupełnionej pismem procesowym z dnia "[...]", skarżąca wnosząc o unieważnienie wydanego postanowienia, zarzuciła organowi: 1) obrazę prawa materialnego i przepisów postępowania, 2) przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków, 3) działanie na szkodę interesu strony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu. Ustosunkowując się do stanowiska organu (w piśmie z "[...]"), skarżąca podniosła, że w treści odpowiedzi na skargę, Kolegium żadnym zdaniem nie odniosło się do meritum skargi, czyli do bezpodstawnego wydania zaskarżonego postanowienia i na tej podstawie wniosła o uznanie jej za niedopuszczalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie, nie należy jednak do żadnego z rodzajów postanowień, wymienionych w tym przepisie, które poddane zostały kontroli sądu administracyjnego. Postanowienie to, zostało bowiem wydane przez organ wyższego stopnia po rozpatrzeniu zażalenia strony na niezałatwienie sprawy przez Prezydenta Miasta E. w przepisanym terminie i zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. w związku z art. 37 § 1 i § 2 k.p.a., nie służy na nie zażalenie. Skoro na postanowienie to nie służy zażalenie, nie jest ono postanowieniem kończącym postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga istoty sprawy, to skarga na przedmiotowe postanowienie jest niedopuszczalna (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2002r., sygn. akt II SA/Gd 3920/01, niepublikowany). Niezależnie od tego samodzielną przesłankę do odrzucenia skargi stanowi wniesienie tego środka zaskarżenia z uchybieniem terminu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, które w niniejszej sprawie nastąpiło 20 października 2006r. Zatem termin do złożenia skargi na postanowienie upłynął w dniu 20 listopada 2006r., zaś skarga została wniesiona w dniu 22 marca 2010r. (data nadania przesyłki pocztowej), czyli po upływie terminu i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.