II SA/Ol 337/16

PostanowienieWSA w Olsztynie2017-01-20

Skład orzekający: Krzysztof Nesteruk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, 89-letni emeryt-inwalida, wykazał, że nie jest w stanie ponieść opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Strona skarżąca nie wykazała, że jej sytuacja majątkowa uzasadnia przyznanie prawa pomocy, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych rozstrzygnięć w tej sprawie, które wskazywały na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego dotyczącego sytuacji majątkowej małżonki.
Stan faktyczny
Skarżący, 89-letni emeryt-inwalida, złożył wniosek o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, argumentując swoją trudną sytuacją materialną i niską emeryturą. W przeszłości jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie został uwzględniony z powodu nieuzupełnienia materiału dowodowego dotyczącego sytuacji majątkowej małżonki. Sąd rozpatrywał kolejny wniosek skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.C. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w sprawie ze skargi S.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez pozwolenia postanawia: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Wnioskiem z 10 stycznia 2017 r. S.C. zwrócił się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania. W uzasadnieniu stwierdził, iż jest 89-letnim emerytem-inwalidą i poza emeryturą nie posiada obecnie żadnych innych środków utrzymania. Wskazał, iż w zeszłym roku uiścił koszty sądowe, po tym jak jego wniosek o zwolnienie od nich nie został uwzględniony. Uiszczenie po raz kolejny 100 zł stanowi dla niego znaczne obciążenie przy emeryturze wynoszącej niewiele ponad 1300 zł. Nie posiada obecnie żadnego majątku, z którego mógłby ponieść opłatę. Według oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, pobiera emeryturę w wysokości 1388 zł, a jego majątkiem jest jedynie elektryczny wózek inwalidzki. Miesięczne wydatki na czynsz wynoszą 205 zł, prąd i wodę - 175, lekarstwa i rehabilitację - 700 zł, wyżywienie - 300 zł, ubranie - 8 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; w skrócie p.p.s.a.), zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści tego przepisu wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej jego otrzymanie. Powinna ona zatem przekonać rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, że nie posiada wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe. Rozpoznawany obecnie wniosek jest kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym w niniejszej sprawie. Postanowieniem z 26 września 2016 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie z 2 sierpnia 2016 r., którym Referendarz sądowy odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych z powodu niepodania przez niego w odpowiedzi na wezwanie wystosowane w trybie art. 255 p.p.s.a. danych i dokumentów odnoszących się do sytuacji majątkowej małżonki. Objaśnienie w tych postanowieniach znaczenia informacji we wskazanym zakresie dla oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy usprawiedliwia zaniechanie ponownego wzywania skarżącego do uzupełnienia materiału dowodowego przy rozpatrywaniu obecnego jego wniosku i stwierdzenie, że nie wykazał on, iż spełniona została przesłanka uzasadniająca jego uwzględnienie. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że od czasu podjęcia wcześniejszego rozstrzygnięcia nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło