II SA/Ol 338/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia "[...]", którą cofnięto A.M. zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie spożywczo – przemysłowym "[...]". W złożonej na tę decyzję skardze A.M. podniosła, że Sąd Rejonowy "[...]" postanowieniem z dnia 18 stycznia 2008 r. umorzył postępowanie karne, z uwagi na nieznaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Zarzuciła ponadto, że w toku postępowania nie ustalono bezspornie, gdzie uczennica dokonała zakupu alkoholu, a nie dano wiary oświadczeniu sprzedawczyni twierdzącej, że nie sprzedała alkoholu nieletniej. Z uwagi na niejasne okoliczności sprawy, skarżąca oceniła cofnięcie jej przedmiotowego zezwolenia jako krzywdzące. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że skarżąca kwestionuje prawomocny wyrok Sądu Rejonowego, który był głównym dowodem w sprawie. Okoliczność sprzedaży piwa osobie nieletniej w sklepie skarżącej jest natomiast bezsporna, gdyż wynika z powyższego wyroku. Organy administracji nie są uprawnione do podważania prawomocnych wyroków sądu i muszą je respektować. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 29 maja 2008 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej dnia 2 czerwca 2008 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 9 czerwca 2008 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono przedmiotowego braku formalnego skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. Skoro strona nie korzystająca ze zwolnienia od kosztów sądowych i nie ubiegająca się o to zwolnienie, nie uiściła wpisu od skargi, to skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Wobec tego należało orzec jak w sentencji postanowienia.