II SA/Ol 34/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Irena Szczepkowska (spr.) Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Kierownik Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., działając z upoważnienia Burmistrza S., decyzją z dnia 9 lipca 2009r. odmówił J.W. przyznania zasiłku celowego na zakup żywności. W odwołaniu od tej decyzji J.W. wniósł o jej uchylenie zarzucając organowi administracji, że uzasadnienie decyzji zawiera nieprawdziwe informacje dotyczące jego stanu majątkowego, a nadto, iż wydana ona została na skutek przestępstwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 20 października 2009r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja ta została doręczona odwołującemu się w dniu 9 listopada 2009r. Na decyzję organu odwoławczego w dniu 8 grudnia 2009r. J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie składając ją w Urzędzie Miejskim w S. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2009r. powyższą skargę Burmistrz S. przekazał według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Olsztynie. Postanowienie to nadane zostało przesyłką pocztową w dniu 10 grudnia 2009r. i wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w dniu 11 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Dokonując oceny wniesionej skargi w oparciu o wskazane powyżej kryteria, Sąd uznał, że jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia organu II instancji - za pośrednictwem tego organu. Skarżący, wbrew powyższemu wymogowi, o którym to został pouczony w zaskarżonej decyzji, złożył skargę w Urzędzie Miejskim w S. w dniu 8 grudnia 2009r. Wskazany w pouczeniu 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał 9 grudnia 2009r. Tego dnia wydane zostało postanowienie o przekazaniu skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. jako organu właściwego, a wysłano je wraz ze skargą dnia następnego tj. 10 grudnia 2009r. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, w myśl którego, w przypadku wniesienia skargi do organu niewłaściwego, bądź bezpośrednio do sądu, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez organ (sąd) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego - I FSK 605/09, II GSK 605/09, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie - II SA/Ol 710/04). Zatem za dzień wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie przyjąć należy 10 grudnia 2009r., tj. dzień jej nadania przez Burmistrza S. pod adresem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie. Ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 grudnia 2009r., tak więc skarga J.W. wniesiona została z uchybieniem 30-dniowego terminu, co z mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skutkuje jej odrzuceniem. Dodać przy tym należy, że w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania przepis art. 65 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie odsyła do przepisów K.p.a.