II SA/Ol 34/13
PostanowienieWSA w Olsztynie2013-02-12
Skład orzekający: Agnieszka Bińczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu należy przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z uwagi na jego sytuację majątkową i dochodową?Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania z powodu braku środków finansowych i majątkowych oraz niemożności uzyskania pomocy finansowej od córki.Stan faktyczny
Skarżący R. N. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Wojewody dotyczącą wymeldowania. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą niepełnosprawną, otrzymuje rentę oraz zasiłki celowe, nie posiada nieruchomości ani wartościowych przedmiotów. Ze względu na niskie dochody i brak środków na leki oraz niemożność uzyskania dodatkowej pomocy od córki, nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. N. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, R. N. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Źródłem jego dochodu jest renta w kwocie "[...]". Ze skargi wynika, iż skarżący mieszka "[...]" na działce córki, "[...]". Skarżącemu, który jest osobą niepełnosprawną "[...]" (zgodnie z załączoną do skargi kserokopią orzeczenia), brakuje jak wskazał środków na leki i żywność, gdyż po potrąceniach z renty pozostaje mu jedynie "[...]". Dodatkowo skarżący otrzymuje zasiłek celowy w kwocie "[...]".
W odpowiedzi na wezwanie, skarżący przedłożył uzupełniony formularz wniosku oraz żądane dodatkowe oświadczenia, w których wyjaśnił, iż ze względu na "[...]" córki nie może liczyć obecnie na jej dodatkową pomoc, poza uzyskiwaną dotychczas doraźnie pomocą rzeczową, kwotą "[...]" na utrzymanie samochodu, który stanowi ich współwłasność oraz "[...]". "[...]". Wyjaśnił, iż do jego majątku nie należy już garaż blaszany, co potwierdzają kopie załączonych dokumentów źródłowych (5 sztuk) i oświadczył, że uzyskana z tytułu jego zbycia kwota pokryła jedynie koszty jego demontażu i transportu oraz uprzątnięcia terenu, na którym był postawiony. Wskazał również, iż samochód, który jest w jego posiadaniu, a którego współwłaścicielką jest jego córka, ma "[...]" lat i nie wie, jakie będą jego dalsze losy, gdyż nie ma środków pieniężnych na jego remont. Skarżący załączył jednocześnie kserokopie: dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej samochodu. Skarżący potwierdził, iż otrzymuje obecnie rentę w wykazanej we wniosku wysokości oraz dodał, że korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, na dowód czego załączył kserokopie: zaświadczenia ZUS i przekazu pocztowego oraz trzech decyzji ośrodka pomocy społecznej w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności (w kwocie "[...]" i "[...]") oraz świadczenia w formie rzeczowej (opał). Odnosząc się do kwestii ponoszonych wydatków wskazał, iż na utrzymanie – wyżywienie, opłaty za energię oraz lekarstwa przeznacza "[...]". Podniósł jednocześnie, iż wszystkich lekarstw nie jest w stanie wykupywać systematycznie, więc leki "[...]" wykupuje na zmianę, co odbija się niekorzystnie na jego zdrowiu. Obecnie wykupi leki, gdy otrzyma zasiłek celowy. Skarżący załączył kserokopie: dokumentacji medycznej (skierowania na badanie i do laboratorium – 2 sztuki, recepty – 2 sztuki, karta informacyjna leczenia) oraz dowodu opłacenia rachunku za energię.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka, uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Zauważyć należy, iż obecnie jedynym w istocie stałym źródłem dochodu skarżącego jest renta. Z uwagi na dokonywane z niej potrącenia nie jest ona jednak wystarczająca na zaspokojenie wszystkich niezbędnych potrzeb życiowych skarżącego, dlatego też zmuszony jest on korzystać dodatkowo ze świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłków celowych m.in. na żywność. Pomimo tego, nie jest w stanie wykupić wszystkich niezbędnych leków. Skarżącemu pomocy finansowej w ograniczonym zakresie i rzeczowej udziela ponadto córka, lecz obecnie, co wyjaśnił, nie może liczyć na jej dodatkową pomoc.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż w przedstawionej sytuacji, skarżący, ze środków pieniężnych którymi dysponuje, nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania w niniejszej sprawie, a nie posiada środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie. Ze względu na "[...]" córki nie może też liczyć na jej pomoc w sfinansowaniu tych kosztów. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Tym samym, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło