II SA/Ol 343/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lutego 2008 r. w sprawie ze skargi Z. Ż. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopalin bez koncesji postanawia odrzucić skargę Z. Ż. we wniosku z dnia 23 sierpnia 2007 r. złożonym na urzędowym formularzu wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. Ż. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie opłat eksploatacyjnych za wydobywanie kopalin bez koncesji. Postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. , referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił Z. Ż. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano m.in., iż w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących aktualnej sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącego, pismem z dnia 29 sierpnia 2007 r. został on wezwany przez referendarza sądowego do przedstawienia dodatkowych oświadczeń oraz dokumentów źródłowych wymienionych w tym wezwaniu z pouczeniem, że ich nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy (art. 246§1 p.p.s.a.). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył do akt sprawy pismo, w którym zakwestionował legalność żądania od niego określonych w wezwaniu źródłowych dokumentów i dodatkowych oświadczeń i nie przedłożył żądnych dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżący wskazał, iż wezwanie do przedstawienia dodatkowych dokumentów i oświadczeń zostało do niego skierowane bez podstawy prawnej. Zarzucił, że zgodnie z art. 255 p.p.s.a. sąd może żądać oświadczeń lub dokumentów. Zdaniem skarżącego spełnia on warunki formalne do udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku z czym odmowa przyznania mu tego prawa rażąco narusza prawo. Postanowieniem z dnia 29 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania Z. Ż. prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano, iż skarżący nie wykonał wezwania do przedłożenia dokumentów i oświadczeń, które pozwalałyby rzetelnie ocenić jego sytuację majątkową i rozpoznać wniosek. W odniesieniu do zarzutu błędnej interpretacji art. 255 p.p.s.a. Sąd podał, że nie można traktować żądania złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia alternatywnie, gdyż celem tego postępowania jest uzyskanie jak najpełniejszych informacji o stanie majątkowym skarżącego. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Podnosząc, że organy państwa powinny działać na podstawie przepisów prawa i w jego granicach, w szczególności jeżeli chodzi o nakładanie obowiązków na obywateli pod groźbą sankcji procesowych, dlatego też zdaniem skarżącego Sąd I instancji naruszył art. 255 p.p.s.a. poprzez przyjęcie spójnika rozłącznego "lub" jako spójnika łącznego "i" i uznanie, że Sąd mógł żądać dokumentów źródłowych lub oświadczeń zgodnie z literalnych brzmieniem przepisów. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. Ż.. W uzasadnieniu wskazał, iż podstawę prawną wezwania skarżącego do uzupełnienia oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest art. 255 p.p.s.a. Zdaniem NSA, Sąd I instancji słusznie podał, iż przepis ten nie może być interpretowany w ten sposób, że użyty w nim spójnik "lub" oznacza alternatywę i uprawnia Sąd do żądania od strony tylko jednego rodzaju wymienionych w tym przepisie dokumentów. W omawianym przepisie nie wskazano rodzaju dokumentów, do przedłożenia których Sąd może wezwać stronę dla wskazania rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Skarżący mimo uprzedzenia o negatywnych skutkach niewykonania wezwania nie uzupełnił wniosku żądanymi dokumentami. W związku z powyższym postanowieniem NSA, zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 stycznia 2008 r. Z. Ż.i został wezwany do wykonania w terminie 7 dni, zarządzenia z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270 ze zmianami) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. W myśl § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.( art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.) Na podstawie wyżej przywołanych przepisów ustawy, zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 stycznia 2008 r. Z. Ż.i został wezwany do wykonania w terminie 7 dni, zarządzenia z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 lutego 2008 r. (k-588). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący wpisu nie uiścił. Pismem z dnia 14 lutego 2008 r. Z. Ż. wniósł o uchylenie decyzji o odmowie przyznania prawa pomocy to jest o uchylenie prawomocnego już postanowienia. Wniosek ten jako niedopuszczalny został odrzucony, w niczym nie zmienił on też sytuacji skarżącego polegającej na tym, iż nie uiścił on w zakreślonym terminie należnego wpisu. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić .