II SA/Ol 344/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. A. na działalność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie kontroli budynku postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 15.03.2017r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo W. A. stanowiące skargę na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie kontroli budynku zlokalizowanego na działce nr geod. "[...]" w miejscowości A. Skarżący zarzucił organowi błędne ustalenie daty powstania kontrolowanego obiektu (na podstawie oświadczenia obecnej właścicielki obiektu, która w ocenie W. A. kłamie) oraz błędne ustalenie, że obiekt ten był jedynie remontowany podczas gdy w ocenie skarżącego powstał od nowa jako samowola budowlana. Ustalenia PINB zostały wskazane skarżącemu w zawiadomieniu z dnia 23.02.2017r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w zawiadomieniu z dnia 03.04.2017r. wskazał m.in., że postępowanie prowadzone wskutek wniesienia skargi na podstawie art. 227 kpa nie może rozstrzygać sprawy co do istoty. Tym samym tryb skargowy nie upoważnia organu wyższego stopnia do merytorycznej oceny postępowania jak w przypadku trybu odwoławczego czy jednego z trybów nadzwyczajnych. PINB w zawiadomieniu z dnia 23.02.2017r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego pismo z dnia 26.01.2017r. (stanowiące wniosek o przeprowadzenie kontroli legalności budowy w/w obiektu) z zachowaniem terminu określonego w art. 237 § 1 kpa, zatem nie dopuścił się bezczynności. W związku z powyższym Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał niniejszą skargę za niezasadną. Jednocześnie skarżący został pouczony, że procedura administracyjna nie przewiduje formy zaskarżenia odpowiedzi organu na pismo. W skardze z dnia 12.04.2017r. (data wpływu) W. A. zakwestionował treść zawiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" o sposobie załatwienia skargi, podtrzymując swoje wcześniejsze uwagi w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz.718 ze ), zwanej ppsa, w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r., mającym zastosowanie w niniejszej sprawie zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658) - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zauważyć należy, że rozpatrywanie skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, o czym stanowi przepis art. 227 Kpa, nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 2389, dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że rozpoznawana skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Ogólne niezadowolenie z działania organu, nie podlega żadnej kontroli ze strony sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa przedmiotową skargę należało odrzucić, jak orzeczono w postanowieniu.