II SA/Ol 35/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić ustanowienia adwokata. WSA/post.1 - sentencja postanowienia J. W., którego skarga na decyzję o odmowie przyznania zasiłku celowego została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 11 maja 2010 r., złożył wniosek o zwolnienie go z kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. W oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami.; w skrócie: "p.p.s.a.") do skarżącego wystosowano wezwanie do przedłożenia w terminie 7 dni dodatkowego oświadczenia i dokumentów źródłowych. Wezwanie to, zostało dręczone skarżącemu dnia 28 października 2010r. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Bezskuteczny upływ terminu realizacji powyższego wezwania (4 listopada 2010 r.) ma doniosłe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku, które to - co należy podkreślić -odnosi się wyłącznie do kwestii ustanowienia adwokata z tego powodu, iż z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie adwokata na rzecz osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z regulacji tej jednoznacznie wynika, iż strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli składane w tym celu na urzędowym formularzu wniosku oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest ona obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, konieczność taka zaistniała niewątpliwie na gruncie niniejszej sprawy. Dlatego wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia określającego źródła utrzymania skarżącego, o jego stanie rodzinnym, dochodach członków jego rodziny, określającego stan nieruchomości skarżącego oraz oświadczenia o posiadanych rachunkach bankowych. Nieuzyskanie odpowiedzi na wezwanie z 28 czerwca 2010 r. sprawiło, iż nie znajduje wytłumaczenia to, w jaki sposób osoba niedeklarująca dochodu ani oszczędności jest w stanie samodzielnie się utrzymywać, w tym ponosić koszty wiążące się z posiadaniem dwóch nieruchomości mieszkalnych (domu i mieszkania ) i starego samochodu. Skoro tym samym nie jest możliwe podjęcie nie pozostawiającego wątpliwości rozstrzygnięcia w kwestii oceny sytuacji materialnej skarżącego, z braku przesłanek z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono odmówić ustanowienia adwokata.