II SA/Ol 350/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G.P. na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zadośćuczynienia postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. W dniu wydania postanowienia o odrzuceniu skargi do Sądu wpłynęło pismo G.P. z 17 maja 2011 r., w którym zwrócił się o przyznanie mu adwokata. Wskazał, iż od kilku lat jest osobą bezrobotną i nie posiada środków na opłacenie adwokata, który zająłby się jego sprawą. Nadmienił, iż od wielu lat leczy się w poradni zdrowia psychicznego. We wniosku złożonym następnie na urzędowym formularzu skarżący zgłosił nadto postulat zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, iż M.O.P.S. wydał w 2009 i 2010 r. krzywdzące go decyzje, które przyczyniły się do tego, że szukał żywności w śmietnikach, co kilkakrotnie kończyło się zatruciami pokarmowymi. Według oświadczenia, skarżący gospodaruje samodzielnie, nie posiada majątku, a jego dochody, pochodzące z prac dorywczych i dodatku mieszkaniowego, wynoszą łącznie 214,94 zł miesięcznie. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami; w skrócie: "p.p.s.a."), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje przedstawione przez skarżącego uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.