II SA/Ol 351/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na uchwałę Sejmiku Województwa "[...]" z dnia 27 maja 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie Planu zagospodarowania przestrzennego województwa "[...]" postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Uchwałą nr "[...]"z dnia 27 maja 2015 r., Sejmik Województwa "[...]" uchwalił Plan zagospodarowania przestrzennego województwa "[...]". "[...]"wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą uchwałę, wnosząc o stwierdzenie nieważności tego aktu w części dotyczącej sprzecznych z prawem i naruszających ich interes prawny ustaleń dotyczący zakazów, nakazów i ograniczeń, dotyczących realizacji w gminie "[...]"inwestycji w zakresie "dużej" energetyki wiatrowej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej. Pismem procesowym z dnia 10 maja 2016 r. skarżący cofnęli skargę, wskazując, że tut. Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 1351/15, stwierdził nieważność zapisów Planu Województwa dotyczących realizacji na obszarze województwa "[...]"inwestycji w zakresie "dużej" energetyki wiatrowej, które zakwestionowano również w przedmiotowej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżących, jako dysponentów skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżących jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w pkt. 2 Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu.