II SA/Ol 357/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędzia WSA Beata Jezielska Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2008 roku sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego - oddala skargę. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że A. W.G. wystąpiła z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na budowę pomostu do celów rekreacyjno-wypoczynkowych na jeziorze A, na wysokości działki nr "[...]" obręb "[...]", gmina "[...]". Wnioskodawca w dniu 5 lutego 2007r. uzyskała uzgodnienie planu lokalizacyjnego projektowanego, przedmiotowego pomostu od Kierownika Zarządu Melioracji i Uzgodnień Wodnych Oddziału Rejonowego. Natomiast spółka A jako użytkownik rybacki jeziora A w odpowiedzi na prośbę A.W.G. w sprawie opinii odnośnie lokalizacji przedmiotowego pomostu, nie wyraziło zgody na jego wybudowanie, wskazując, że taka inwestycja uniemożliwi mu przeprowadzanie połowów w tej części jeziora. Po rozpatrzeniu wniosku strony, Starosta decyzją z dnia "[...]" udzielił A. W.G. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie pomostu. Decyzja ta została jednak uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, decyzją z dnia "[...]" Wojewody. Organ odwoławczy zarzucił przede wszystkim, że przedstawiony w sprawie operat wodnoprawny nie zawiera wszystkich niezbędnych a wymaganych przepisami prawa elementów. Ponadto wskazał, że starosta w prowadzonym postępowaniu powinien ustalić jakie prawa i obowiązki posiada spółka A jako uprawniony podmiot do rybackiego korzystania z wód jeziora A i czy istnieją z tego tytułu jakiekolwiek ograniczenia bądź zakazy dla innych użytkowników jeziora. Organ I instancji mając na uwadze zastrzeżenia organu odwoławczego pismem z dnia 18 września 2007r. wezwał A. W. G. do dokonania stosownych uzupełnień. Operat wodnoprawny został uzupełniony aneksem dotyczącym informacji o formach ochrony przyrody. Natomiast pismem z dnia 15 października 2007r. z załącznikami w postaci: umowy dzierżawy prawa rybackiego użytkowania jeziora zawartej w dniu 20 lipca 2000r. w Olsztynie, operatu rybackiego jeziora B oraz opinii Wydziału Ochrony Środowiska i Rybactwa Uniwersytetu, uzupełniono dokumentację o dane użytkownika rybackiego oraz przysługujące mu uprawnienia oraz ograniczenia. W związku z tym po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta decyzją z dnia "[...]" udzielił A. W. G. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie pomostu do celów rekreacyjnych na jeziorze A (działka nr 1 obręb "[...]" gmina "[...]"), na wysokości działki nr "[...]" przy działce nr "[...]" obręb "[...]", gmina "[.]", z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków konstrukcyjnych. Starosta podniósł, że treść umowy dzierżawy prawa rybackiego użytkowania jeziora A posiadanej przez spółkę A w "[...]" nie stanowi, by użytkownik rybacki miał prawo lub obowiązek ograniczania bądź zakazywania wykonywania urządzeń wodnych i korzystania z wód przez innych użytkowników jeziora. Poza tym operat rybacki zawiera stwierdzenie o nie ustanowieniu obrębów hodowlanych i ochronnych w całym obwodzie rybackim jeziora, a więc o ich braku także na wodach jeziora A. Ponadto według organu I instancji pomost nie eliminuje toni połowowych w miejscu jego lokalizacji, gdyż po niewielkiej korekcie linii przeciągania sieci w okolicach pomostu nadal możliwe będzie zakładanie wszystkich toni połowowych na jeziorze z zachowaniem dotychczasowych miejsc wyciągania sieci. Według starosty dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy wskazuje, że użytkownik rybacki nie będzie narażony na szkody wynikające z powstania pomostu. Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła spółka A żądając jej zmiany oraz odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego. Zdaniem odwołującego wykonanie wskazanego urządzenia wodnego – pomostu o długości ponad 20 m, służącego do celów rekreacyjnych, na jeziorze, na którym prowadzona jest racjonalna gospodarka rybacka, zakłóci w sposób istotny możliwość jej prowadzenia. Jezioro A według strony skarżącej jest unikatowym zbiornikiem w tej części województwa, ponieważ to jedyny naturalny zbiornik wodny nie wykorzystywany do prowadzenia działalności turystycznej. Prowadzone zaś przez starostę postępowanie nie wykazało w sposób nie budzący wątpliwości, że budowa pomostu nie wpłynie negatywnie na ekosystem jeziora A. Odwołujący wskazał na zarzut nieważności decyzji w oparciu o normę art. 156 § 1 pkt 4 kpa poprzez skierowanie decyzji do osób nie będących stroną tego postępowania. W art. 127 ust. 7 Prawa wodnego wprowadzono bowiem węższe, specyficzne dla postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego pojęcie strony, odbiegające od definicji wyrażonej w art. 28 kpa. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu I instancji. Wojewoda nie stwierdził naruszenia przez organ I instancji art. 156 § 1 pkt 4 kpa. Podniósł natomiast, że art. 40 § 2 kpa stanowi, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W przedmiotowej sprawie A. J. jest pełnomocnikiem strony wnioskującej o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, przez co to właśnie do niego była kierowana korespondencja w przedmiotowej sprawie. Natomiast Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych oraz podległe mu Rejonowe Oddziały działają w imieniu Marszałka Województwa, który zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne wykonuje prawa właścicielskie w stosunku do wód jeziora A. Organ II instancji wskazał ponadto, że nieuzyskanie prawa do nieruchomości nie może być przyczyną odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego ani też przyczyną roszczeń o zwrot nakładów związanych z ubieganiem się o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego. Odmowa wydania pozwolenia wodnoprawnego jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy zaistnieją okoliczności przewidziane w art. 126 ustawy Prawo wodne. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na gruncie uregulowań art. 126 wspomnianej ustawy. Według wojewody pozwolenie wodnoprawne nie narusza ustaleń dokumentów o jakich mowa w art. 125 pkt 1 i 2 ustawy Prawo wodne tj. warunków korzystania z wód regionu dorzecza lub warunków korzystania z wód zlewni ani też ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedstawione zatem przez skarżącego zagrożenia maja charakter hipotetyczny i w świetle obowiązujących przepisów nie uzasadniają odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego. Skargę na powyższą decyzję wywiodła spółka A wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji zarzucając im naruszenie art. 7 i art. 77 kpa w związku z art. 126 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne. Skarżący powtórzył większość zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wskazując przede wszystkim, że budowa pomostu w miejscu określonym w pozwoleniu wodnoprawnym utrudni odławianie ryb w tym rejonie jeziora. Według strony skarżącej organy nie odniosły się do konkretnych zapisów planu zagospodarowania przestrzennego, stwierdzając jedynie ogólnikowo, że wniosek A. W.G. jest zgodny z planem. Zdaniem skarżącego projektowany pomost będzie usytuowany na płytkim akwenie, stad konieczność wysunięcia go w toń jeziora, w stosunkowo wąskim miejscu. Sprawa zakłóceń jakie spowoduje ta lokalizacja dla uprawnionego do rybactwa nie została w ogóle rozpoznana. Strona skarżąca wskazała też, że A. J. nie jest pełnomocnikiem tylko projektantem, a więc decyzje w przedmiotowym postępowaniu nie powinny być mu doręczane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ponadto wojewoda podkreślił, że zamierzenie inwestycyjne będące przedmiotem pozwolenia wodnoprawnego jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co znajduje potwierdzenie w wypisie z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego załączonego do operatu wodnoprawnego, stanowiącego podstawę do wydania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie pomostu. Zapis planu w części dotyczącej ustaleń w zakresie kształtowania i ochrony środowiska przyrodniczego wprowadza dla terenów otaczających jeziora (w tym jezioro A), zakaz stawiania obiektów budowlanych w strefie ochrony o szerokości min. 70 m od brzegu jeziora. Zakaz ten nie dotyczy obiektów związanych z obsługą ruchu turystycznego. Według organu odwoławczego rzeczą bezsporną jest, że pomost budowany dla potrzeb gospodarstwa agroturystycznego jest obiektem związanym z obsługą ruchu turystycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem . Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz.1269 ze zmianami). Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności decyzji administracyjnej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako ppsa) uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 ppsa) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie została podjęta z naruszeniem przepisów prawa. Na wstępie zasadnym jest wskazać, że definicja urządzenia wodnoprawnego została zawarta w art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2001 r., Nr 115, poz.1229 ze zm)., z którego treści wynika, że przez urządzenie wodne rozumie się urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich - w szczególności, m.in. pomosty. W związku z tym w myśl art. 122 ust. 3 wspomnianej ustawy dla wykonania takiego urządzenia wymagane jest pozwolenie wodnoprawne. W przedmiotowej sprawie Starosta decyzją z dnia "[...]" udzielił A. W. G. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie pomostu do celów rekreacyjnych na jeziorze A, ustalając w nim szczegółowo w oparciu o art. 128 ust. 1 wspomnianej ustawy cel i zakres korzystania z wód oraz warunki wykonywania uprawnienia a także obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki. Mimo precyzyjnie określonych warunków inwestycji strona skarżąca zarzuciła, że projektowany pomost utrudni odławianie ryb i tym samym wpłynie na prowadzoną przez uprawnionego w tym obwodzie rybackim, racjonalną gospodarkę rybną. W ocenie sądu ten zarzut nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Przede wszystkim z punktu 7 operatu wodnoprawnego dotyczącego przedmiotowego projektu pomostu na jeziorze A wynika, że urządzenie to nie będzie stanowiło utrudnienia w żegludze ani w prowadzeniu gospodarki rybackiej. Ponadto strona skarżąca, mimo iż w toku postępowania administracyjnego miała taką możliwość, nie przedstawiła przekonujących dowodów potwierdzających uniemożliwienie przeprowadzania przez nią połowu ryb sprzętem ciągnionym w tej części, gdzie zaplanowano przedmiotową inwestycję. Przedstawiona przez spółkę A mapka nie przekonuje, że takie znaczące utrudnienia mogłyby nastąpić. Wydaje się wręcz, że przy niewielkiej korekcie linii przeciągania sieci, z uwzględnieniem projektowanego pomostu, możliwe będzie zakładanie wszystkich toni połowowych zbiornika z zachowaniem dotychczasowych miejsc wyciągania sieci. Przeciwko stronie skarżącej przemawia również fakt nie przedstawienia innej alternatywnej lokalizacji projektowanego pomostu, pomimo że skarżąca spółka miała taką możliwość w toku postępowania przed organem I instancji. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony skarżącej dotyczącego niewystarczającego wyjaśnienia zgodności projektowanej budowy z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, trzeba stwierdzić, że zarzut ten jest pozbawiony uzasadnionych podstaw. Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi "[...]", gmina "[...]" wynika bowiem, że tereny przyległe i nadbrzeża w części jeziora A gdzie zaplanowano budowę urządzenia wodnego, przeznaczone są na agroturystykę i wypoczynek. Tak więc dopuszczenie wykonania pomostu jako obiektu związanego z obsługą ruchu turystycznego było dopuszczalne w kontekście ustaleń planu miejscowego. Ponadto z umowy dzierżawy prawa rybackiego z dnia 20 lipca 2000r. zawartej pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych Oddziałem Terenowym a spółką A wynika, że użytkownikiem rybackim jeziora A jest wspomniana spółka. Jednakże dokument ten nie wskazuje żadnych przeciwwskazań co do wydania pozwolenia wodnoprawnego na budowę na nadbrzeżu tego jeziora urządzeń wodnych w postaci pomostu rekreacyjnego. Podobnie takie przeciwwskazania nie wynikają z "Operatu rybackiego dla obwodu rybackiego jeziora"[...]" na rzece "[...]" nr 2".,a dokument ten dotyczy również obszaru jeziora A. Istotnym jest również wskazać w tym miejscu, że A. W. G. uzyskała w dniu 5 lutego 2007r. niezbędne uzgodnienie planu lokalizacyjnego projektowanego, przedmiotowego pomostu od Kierownika Zarządu Melioracji i Uzgodnień Wodnych Oddziału Rejonowego, który działa w imieniu Marszałka Województwa wykonującego zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne, prawa właścicielskie w stosunku do wód jeziora A. W świetle powyższych ustaleń organy prawidłowo ustaliły, że w przedmiotowej sprawie nieuprawniona byłaby odmowa wydania pozwolenia wodnoprawnego w oparciu art. 126 pkt 1 Prawa wodnego, a więc z powodu naruszenia ustaleń dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1 i 2 (dokumentów dotyczących ustalenia warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni oraz zawierających ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Poza tym miejsce realizacji planowanego pomostu wolne jest od roślinności wodnej (co wynika z operatu wodnoprawnego dotyczącego przedmiotowego pomostu), wobec czego planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko, przez co art. 125 pkt 3 (wymagania dotyczące ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów) Prawa wodnego także nie mógł być podstawą do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Poza tym, w tym kontekście warto wskazać, że operat rybacki zawiera stwierdzenie o nie ustanowieniu obrębów hodowlanych i ochronnych w obwodzie rybackim jeziora B, a więc o ich braku także na wodach jeziora A. Nadto istotnym jest, co wynika z operatu wodnoprawnego, że do budowy i konserwacji pomostu używane będą materiały z atestami i nie powodujące zagrożenia dla środowiska . Przy pomoście zaś ma być umieszczona tablica informacyjna i znak o zakazie wchodzenia na pomost dzieci bez opieki dorosłych. Bezpodstawny jest także zarzut skargi odnoszący się do tego, że A. J. nie jest pełnomocnikiem tylko projektantem, a wiec decyzje w przedmiotowym postępowaniu nie powinny być mu doręczane. Z akt sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie A. J. był pełnomocnikiem strony wnioskującej o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, przez co na podstawie art. 40 § 2 kpa - który stanowi, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnik pisma doręcza się pełnomocnikowi - to właśnie do niego była kierowana korespondencja w przedmiotowej sprawie. Zupełnie niezrozumiały jest zarzut skarżącego zawarty w piśmie z dnia 15 września 2008r. dotyczący tego, że działka nr 1 nie jest w całości pokryta wodami, w związku z tym są różne podmioty władające ziemią wokół jeziora i samym jeziorem. W tym miejscu stwierdzić jedynie należy, że sprawa ta dotyczy pozwolenia wodnoprawnego, a pomost ma być wykonany na jeziorze A. W kontekście poczynionych ustaleń za bezzasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 kpa. Warto także zauważyć, że w toku postępowania administracyjnego organy brały pod uwagę interes strony skarżącej, o czym świadczy przeprowadzona rozprawa administracyjna w celu uzgodnienia interesów obu stron (inwestora i spółki A). Organ I instancji przeprowadził ponadto dwie wizje lokalne i umożliwił skarżącej spółce złożenie alternatywnych propozycji co do posadowienia projektowanego pomostu, co nie spotkało się jednak z odzewem. Mając powyższe na względzie, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.