II SA/Ol 363/19

PostanowienieWSA w Olsztynie2019-06-27

Skład orzekający: Alicja Jaszczak-Sikora, Ewa Osipuk, Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o braku akceptacji wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego przez komisję mieszkaniową, mimo spełnienia kryteriów formalnych, stanowi akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 6 PPSA, podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pismo organu informujące o braku akceptacji wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego przez komisję, mimo spełnienia kryteriów formalnych, nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 PPSA. Tego typu pismo ma charakter informacyjny i nie rozstrzyga o uprawnieniu lub obowiązku wynikającym z przepisów prawa, a jedynie informuje o braku pozytywnego rozpatrzenia wniosku przez organ pomocniczy.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na pismo Prezydenta informujące o braku akceptacji Społecznej Komisji Mieszkaniowej dla jej wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Organ administracji wyjaśnił, że wniosek skarżącej spełniał kryteria formalne, ale nie uzyskał akceptacji Komisji, co skutkowało nieumieszczeniem jej na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu. Pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie przepisów KPA, a pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 27 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2019 roku sprawy ze skargi T. O. na pismo Prezydenta z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie przyznania lokalu mieszkalnego postanawia 1) odrzucić skargę; 2) przyznać radcy prawnemu T.R. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści złotych) netto powiększoną o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. WSA/post.1 - sentencja postanowienia T. O. wniosła w dniu 5 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Urzędu Miasta "[...]" z dnia "[...]" informującą skarżącą o braku akceptacji Społecznej Komisji Mieszkaniowej dla wniosku skarżącej o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy "[...]" w 2018 roku. W odpowiedzi na skargę, organ przedstawił sytuację skarżącej, wskazując, że starania o przyznanie lokalu mieszkalnego rozpoczęła w 2005 r., a następnie w latach 2006-2013. Złożone przez stronę wnioski rozpatrywane były zgodnie z obowiązującymi przepisami i przyjętą procedurą, a zainteresowana była szczegółowo informowana o rozstrzygnięciach w przedmiotowej sprawie. Ostatni wniosek został złożony przez skarżącą w dniu 9 września 2017 r. i poddany analizie pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do udzielenia pomocy mieszkaniowej, określonych uchwałą Nr "[...]" Rady Miasta "[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy "[...]". Wniosek, jako spełniający kryteria określone uchwałą, został przekazany do rozpatrzenia przez Społeczną Komisję ds. Mieszkań Komunalnych, jednak nie uzyskał akceptacji Komisji. W związku z tym, skarżąca nie została umieszczona na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony na 2018 rok. Wskazano, że spełnienie wszystkich kryteriów uchwały nie jest równoznaczne z zakwalifikowaniem osoby ubiegającej się o lokal do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zakres pomocy ustalany jest przez Komisję z uwzględnieniem możliwości Gminy w zakresie pozyskiwania lokali mieszkalnych. W ocenie organu, wszystkie działania Gminy były zgodne z obowiązującymi przepisami i przyjętą procedurą, zatem nie ma podstaw do uznania skargi T. O. za zasadną. Na rozprawie w dniu 27 czerwca 2019 r., pełnomocnik skarżącej popierając skargę, sprecyzował, iż przedmiotem zaskarżenia jest akt administracyjny z dnia "[...]" i zarzucił naruszenie art. 7 i 77 oraz art. 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pełnomocnik organu wniosła o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne, niż określone w pkt 5 (tj. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W ocenie składu orzekającego w przedmiotowej sprawie, złożona skarga nie dotyczy aktu administracyjnego, o jakim mowa w cytowanym powyżej przepisie, bowiem pismo organu z dnia "[...]" takim aktem nie jest. Bezsporne jest to, że wstępna weryfikacja merytoryczna wniosku o przydział lokalu komunalnego kończy się - w przypadku odmowy - aktem, który należy zakwalifikować jako dotyczący sprawy z zakresu administracji publicznej, zgodnie z zasadą, przyjętą w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08. W uchwale tej Sąd wskazał, że postępowanie w zakresie udzielania pomocy mieszkaniowej ma dwa etapy. W pierwszym etapie wnioskujący o najem lokalu składa wniosek, który podlega przeanalizowaniu i weryfikacji przez organ, a następnie rozstrzyga się o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście oczekujących na najem lokalu. W drugim etapie, w razie skierowania do zawarcia umowy, wnioskodawca zawiera umowę najmu z zarządcą budynku. Sąd wskazał w uchwale, że działanie organu w pierwszym etapie nie stanowi ani oferty zawarcia umowy, ani negocjacji umowy, ale ma charakter administracyjnoprawny, ponieważ rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie danej gminy. Działanie, polegające na ocenie, czy określona osoba, będąca członkiem wspólnoty samorządowej, może uzyskać pomoc od gminy w zaspokojeniu jej potrzeb mieszkaniowych w drodze zakwalifikowania jej do kręgu osób, z którymi może być zawarta umowa najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, ma wszelkie cechy załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej. Nie jest to przy tym sprawa, rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, gdyż ustawa nie daje podstaw do przyjęcia takiej prawnej formy załatwienia sprawy, ani sprawa załatwiana w drodze aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikających wprost z przepisu prawa. W tym miejscu należy więc ocenić pismo organu z dnia "[...]", w którym organ stwierdził, że wniosek skarżącej spełnia kryteria, o jakich mowa w uchwale Rady Miasta "[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy "[...]". Wskazać należy, że kwestia, czy skarżącej może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie Gminy, została rozstrzygnięta pozytywnie, o czym organ poinformował skarżącą w ww. piśmie. Nie był więc wymagany w tym zakresie żaden akt administracyjny. Nie stanowi go powyższe pismo z dnia "[...]", ponieważ organ wyłącznie informuje w nim skarżącą, że spełnia ona przesłanki do ubiegania się o lokal komunalny oraz o tym, że Komisja nie umieściła jej na liście osób uprawnionych do wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony w roku 2018. Skargę do Sądu, skarżąca mogłaby zaś złożyć wówczas, gdyby nie została umieszczona na liście oczekujących na zawarcie lokalu mieszkalnego w akcie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Natomiast, jak wskazano wyżej, pismo z dnia "[...]" takim aktem nie jest. W sprawie nie doszło też do zarzucanych przez pełnomocnika skarżącej naruszeń przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 108 r., poz. 2096). Zarzuty w tym zakresie nie zostały sprecyzowane, a Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych przez pełnomocnika skarżącej przepisów. Organ podjął w sprawie wszelkie, wymagane prawem czynności oraz zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, uzasadniając stanowisko brakiem akceptacji Społecznej Komisji ds. Mieszkań Komunalnych. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło