II SA/Ol 365/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zasad i trybu korzystania ze świetlic wiejskich postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wojewoda złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności § "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" uchwały Nr "[...]" Rady Gminy "[...]" z dnia "[...]" w sprawie ustalenia zasad i trybu korzystania ze świetlic wiejskich Gminy "[...]" oraz stwierdzenie nieważności załącznika nr "[...]" do powyższej uchwały. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy "[...]" wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że Rada Gminy "[...]" podzieliła zastrzeżenia Wojewody i uchwałą Nr "[...]" z dnia "[...]" o zmianie uchwały w sprawie ustalenia zasad i trybu korzystania ze świetlic wiejskich Gminy "[...]" zmieniła zaskarżoną uchwałę uchylając wszystkie jej zapisy zakwestionowane w skardze. Pismem procesowym z dnia "[...]" pełnomocnik Wojewody cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, bowiem oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego. Na podstawie powyższego przepisu sąd uzna tę czynność za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zatem czynność ta jest dla Sądu wiążąca. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.