II SA/Ol 37/08

Dnia 22 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi biura podróży A z siedzibą w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia ‘[...]" SKO "[...]" w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia "[...]" wydaną z upoważnienia Prezydenta przez Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg, Mostów i Zieleni w sprawie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 202.662 zł za zajęcie w okresie od dnia 27 lipca 2004r. do dnia 12 czerwca 2006r. bez zezwolenia zarządcy drogi pasa drogowego ulic A i B w "[...]" (obręb "[...]" cz. Działki "[...]") leżących w ciągu dróg gminnych poprzez umieszczenie pawilonu biura podróży A w "[...]". Biuro podróży A wniosła skargę na powyższą decyzję oraz złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania powołując się na niestabilną sytuację finansową spółki oraz rozpoczęty proces restrukturyzacji swojej działalności. Skarżący podniósł, że wszczęcie egzekucji i nagłe wyegzekwowanie kary pieniężnej może doprowadzić do konieczności zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Zgodnie z art. 61 § 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, wszystkie powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione. Wskazać, należy, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W kontekście powyższych uwag, zdaniem Sądu, skoro przedmiotem zaskarżenia jest decyzja nakładająca karę pieniężną w znacznej wysokości, należy podzielić stanowisko skarżącego, iż uiszczenie kary pieniężnej we wskazanej w decyzji kwocie - 202.662 zł przy niestabilnej sytuacji finansowej spółki - znacznym zadłużeniu, może spowodować znaczną dla niego szkodę, a nawet doprowadzić do konieczności złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Natomiast upadłość spółki z pewnością wywołałaby trudne do odwrócenia skutki. W tej sytuacji gdy wyegzekwowanie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego na obecnym etapie postępowania mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodować trudne do odwrócenia skutki , na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 cytowanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.