II SA/Ol 37/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 13 listopada 2012 r., nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło niedopuszczalność odwołania W. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków od decyzji Wójta Gminy S. z dnia 26 kwietnia 2012 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej "[...]". W złożonej skardze W. Wojewódzki Konserwator Zabytków wywiódł, że błędnie organ odwoławczy ocenił, iż skarżący nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia odwołania, gdyż uprawnienie to wynika z art. 95 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Skarżący dodał, że z przepisu tego wynika obowiązek uprzedniego zgłoszenia udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 18 stycznia 2013 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 25 stycznia 2013 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.