II SA/Ol 384/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Postanowieniem z 25 stycznia 2024 r. Marszałek Województwa Warmińsko-Mazurskiego (dalej jako: "organ I instancji"), działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10a w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r. poz. 977, dalej jako: "u.p.z.p."), odmówił uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego na części działki o nr [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że wnioskiem z 23 sierpnia 2023 r. Burmistrz Morąga zwrócił się o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Postanowieniem z 1 września 2023 r. organ I instancji odmówił uzgodnienia. Jako przyczynę odmowy wskazał, że część powierzchni wymienionych działek znajduje się na terenie odcinka planowanej drogi wojewódzkiej nr [...], stanowiącej obejście miasta M. Postanowieniem z 12 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej jako: "Kolegium") uchyliło powyższe postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium stwierdziło brak w aktach sprawy dokumentów pozwalających ustalić przebieg planowanej inwestycji drogowej. Ponownie orzekając w sprawie organ I instancji wyjaśnił, że na podstawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy M., zatwierdzonego uchwałą nr XXIII(202)92 Rady Miasta z dnia 12 listopada 1992 r. ([...]), który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, ustalił, że teren inwestycji: - graniczy z inwestycją celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, tj. z drogą krajową nr [...] - oznaczoną na rysunku planu linią ciągłą w kolorze czerwonym i symbolem "KK 519/30 (1x6,0)“ (obecnie droga wojewódzka nr [...]); - znajduje się w sąsiedztwie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, tj. planowanej obwodnicy miasta M. - oznaczonej na rysunku planu linią przerywaną w kolorze czerwonym. Zauważono, że w tekście planu wskazano, że "istniejący układ komunikacyjny po niezbędnych korektach i modernizacji zapewni prawidłową obsługę gminy i ruchu tranzytowego na funkcjonujących drogach krajowych", a wśród warunków koniecznych do spełnienia wymieniono między innymi: rezerwę terenu pod drogi krajowe, w tym także pod drogę o numerze [...], o wskazanej wartości 30 m w liniach rozgraniczających, oraz rezerwę terenu pod obejście wsi B. po stronie wschodniej /perspektywa/ oraz kierunkowe obejście B. i m. M. po stronie zachodniej o wskazanej wartości 30 m w liniach rozgraniczających. Organ I instancji wskazał też, że w planie zagospodarowania przestrzennego województwa warmińsko-mazurskiego przyjętym uchwałą nr XXXIX/832/18 Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 28 sierpnia 2018 r. (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2018 r. poz. 4173) w Tomie 3. Realizacja planu województwa, w Rozdziale I. Rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, w tabeli 10 pkt [...] zostało ujęte zadanie polegające na poprawie połączeń sieciowych województwa warmińsko-mazurskiego oraz zwiększeniu bezpieczeństwa ruchu w odniesieniu do drogi wojewódzkiej nr [...]. Inwestycja została zaznaczona na mapie [...] symbolicznie linią szarą na odcinku drogi wojewódzkiej nr [...], zgodnym z pozycją w tabeli. Organ I instancji podał, że z informacji pozyskanych od zarządcy drogi (pismo znak [...] z dnia 18.01.2024 r. wraz z mapą planowanego przebiegu inwestycji) wynika, że trwają zaawansowane prace nad szczegółowym przebiegiem projektowanej obwodnicy M., w tym prace polowe i projektowe. W kolejnych etapach kompletowana będzie dokumentacja budowlana, wykonawcza i kosztorysowa oraz uzyskiwana będzie decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (w terminie określonym na II połowę 2025 r.). Z rysunku udostępnionego przez zarządcę drogi, przedstawiającego fragment przebiegu obwodnicy M. w wariancie przewidzianym do dalszej realizacji, zdecydowanie wynika, że wariant ten przechodzi przez działki nr ew. [...]. Tym samym planowana inwestycja, będąca przedmiotem uzgodnienia, w istocie koliduje z planowaną realizacją inwestycji drogowej. W zażaleniu inwestor – J. K. (dalej jako: "skarżący") zarzucił, że nie ma podstaw do odmowy uzgodnienia. Podniósł, że nie musi istnieć kolizja między realizacją inwestycji drogowej a ustaleniem warunków zabudowy dla wnioskowanej przez niego inwestycji. Stwierdził, że wskazany w przedłożonych przez niego załącznikach wariant I inwestycji drogowej (kolor czerwony), który przebiegałby przez jego działkę nr [...], jest wyborem błędnym, bo bardziej kosztownym, trudniejszym i szkodliwym dla społeczeństwa, a przede wszystkim dla właściciela. Spowoduje zablokowanie potrzebnej inwestycji handlowo-usługowej na działce nr [...], co oznacza wymierne straty właścicieli gruntu. Przy wybranym przebiegu trzeba rozebrać wiadukt, zasypać część wąwozu na długości ok. 180 m, poniżej działki [...] jest spory odcinek bagienno-torfowy ok. 150 m, potem następny wąwóz, który będzie trzeba poszerzyć i most, który trzeba będzie rozebrać. Przyjęte rozwiązanie będzie też niekorzystne dla osiedla domków jednorodzinnych i naruszy zasadę dobrego sąsiedztwa i bezpieczeństwa. Mieszkańcy sprzeciwiają się wariantowi I i powinno wstrzymać się projektowanie obwodnicy do czasu wyjaśnienia problemu. Zdaniem skarżącego trasa obejścia dla wariantu II (oznaczonego kolorem niebieskim) byłaby najmniej uciążliwa dla istniejącego zagospodarowania terenu. Zaznaczył, że nie sprzeciwia się obwodnicy pod warunkiem, by przebiegała według wariantu II. Skarżący podał, że dawna działka nr [...], a po podziale [...] nigdy nie były przeznaczone na cele drogowe, a według studium uwarunkowań gminy M. teren ten przeznaczony jest pod trasę rowerową. W planie zagospodarowania przestrzennego województwa nie ma mowy o tym, że droga [...] dotyczy jego gruntów. Problemem jest też brak rzetelnej i jednoznacznej informacji na temat terminu. W pierwszym postanowieniu wskazano na III kw. 2023 r., a w drugim postanowieniu na II połowę 2025 r. W wyniku rozpatrzenia zażalenia, postanowieniem z 22 marca 2024 r., nr SKO.73.76.2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu przytoczyło przepisy mające w sprawie zastosowanie i stwierdziło że marszałek województwa miał obowiązek rozpatrzyć czy teren, którego dotyczy postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, przeznaczony był w planie miejscowym, który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - o zagospodarowaniu przestrzennym, pod realizację inwestycji celu publicznego o charakterze ponadlokalnym. Nadto czy w zakresie zadań rządowych lub samorządowych danego województwa bądź powiatu mieści się realizacja przedmiotowej inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, a następnie czy realizacja inwestycji, której dotyczy postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy - w kształcie przedstawionym w projekcie decyzji w.z., nie koliduje z ewentualną realizacją inwestycji celu publicznego. Mając powyższe na uwadze Kolegium podzieliło ustalenia organu I instancji. Wskazało, że obecnie trwają zaawansowane prace projektowe nad szczegółowym przebiegiem obwodnicy. Zgodziło się z organem I instancji, że działki nr [...] powinny pozostać w rezerwie na potrzeby budowy obwodnicy miasta M. do czasu zatwierdzenia projektu pn.: "Budowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] stanowiącej obejście miasta M.", zaś po zatwierdzeniu ostatecznego przebiegu ww. inwestycji możliwe będzie określenie w jakiej części wymienione działki zostaną zajęte pod rozbudowę drogi wojewódzkiej oraz czy pozostała część działek pozwoli na usytuowanie na nich budynku usługowo-handlowego. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący, reprezentowany przez adwokata, zarzucił powyższemu postanowieniu naruszenie: - art. 7, art. 8, art. 11 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, brak wyjaśnienia zasadności przesłanek oraz niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia organu I instancji; - art. 53 ust. 5a w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez brak ustalenia, czy na terenie objętym wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy istnieje zamiar realizacji budowy obwodnicy miasta M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...], a jeżeli tak, to jaki jest konkretnie projekt przebiegu obwodnicy na terenie nieruchomości skarżącego i kiedy zostanie on zrealizowany; - art. 7 i 8 k.p.a. przez niezapewnienie właściwej ochrony słusznemu interesowi skarżącego w zakresie korzystania z przysługującego mu prawa własności do nieruchomości poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego oraz prawnego. Skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z pisma Zarządu Dróg Wojewódzkich z 15 listopada 2023 r. na okoliczność, że prace projektowe nad ustaleniem przebiegu drogi są na wstępnej fazie, nie ma docelowego przebiegu obwodnicy i nie jest znany termin wszczęcia postępowania o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego na projektowanym terenie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podkreślił, że podstawą odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nie może być wyłącznie i jedynie to, że istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje inwestycję celu publicznego. Materialną przesłanką odmowy jest zamiar realizacji inwestycji celu publicznego. Zdaniem skarżącego, Kolegium w ogóle nie ustaliło czy istnieje rzeczywisty zamiar realizacji na terenie nieruchomości skarżącego inwestycji celu publicznego w postaci obwodnicy M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...], wynikający z planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Stwierdzenia organów obu instancji w tym zakresie są bardzo ogólnikowe, pozbawione konkretów, wewnętrznie sprzeczne oraz zmienne, co wyklucza jednoznaczne ustalenie, że istnieje rzeczywisty i konkretny zamiar przeznaczenia nieruchomości na tę inwestycję. Taki stan niepewności i niejasności narusza prawo skarżącego do korzystania z nieruchomości na cele budowlane. Ograniczenie prawa własności może mieć miejsce w wypadkach określonych w ustawie, ale są to wyjątki. Ingerencja Skarbu Państwa czy jednostek samorządu terytorialnego w indywidualne prawo własności powinna podlegać restrykcyjnej kontroli i nie może być nadużywana. Skarżący zarzucił, że organ I instancji nie wyjaśnił przyczyn zmiany terminu wydania decyzji lokalizacyjnej o 2 lata. Jednocześnie wskazał, że wynika to z oprotestowania inwestycji przez mieszkańców, przez co nie ma w tym momencie żadnego konkretnego planu przebiegu obwodnicy M. Zdaniem skarżącego, nie ma żadnej pewności, że ona powstanie. Oprotestowany wariant nie jest przesądzony jako ostateczny, dlatego skarżący nie zgadza się, aby jego działki nr [...] trzymane były w rezerwie. Zaakcentował, że z pisma Zarządu Dróg Wojewódzkich z 15 listopada 2023 r. wynika, że na obecnym etapie przygotowania inwestycji ZDW nie dysponuje materiałami projektowymi o docelowym przebiegu obwodnicy M., poza Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowiskowym, stanowiącym jednak wyłącznie materiał studialny dający wielokryterialne rozpoznanie co do możliwości podjęcia inwestycji. Skarżący wskazał, że z uwagi na treść art. 53 ust. 5a u.p.z.p. powinno zostać wzięte pod uwagę, że w terminie 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku nie zostanie wydana decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego na nieruchomości skarżącego, co winno prowadzić do pozytywnego rozstrzygnięcia niniejszej skargi. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Zaznaczyło, że zarządca drogi wyjaśnił, że trwają zaawansowane prace nad szczegółowym przebiegiem projektowanej obwodnicy M. Z rysunku udostępnionego przez zarządcę drogi wynika, że wariant ten przechodzi przez ww. działki skarżącego. Tym samym organ wykazał, że planowana inwestycja będąca przedmiotem uzgodnień koliduje z planowaną realizacją inwestycji drogowej. W piśmie z 14 czerwca 2024 r. skarżący osobiście wniósł dodatkowe uwagi. Wskazał na dwa warianty przebiegu obwodnicy. Zaznaczył, że brak jest jakiegokolwiek uzgodnienia, że wariant I jest przyjęty do realizacji. Wyraził niezrozumienie dlaczego nie przyjęto wariantu II. Podkreślił, że jest sprzeciw społeczny do przebiegu obwodnicy według wariantu I, co pokazuje, że ta lokalizacja jest błędna. Zdaniem skarżącego, tok sprawy pokazuje, że Marszałek Województwa nie miał podstaw formalnych, żeby nie uzgodnić decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 dalej jako: "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest jedynie pod względem legalności czyli kontroli zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy niż ta, w której wniesiono skargę. Przy czym przez pojęcie "sprawa" należy rozumieć przedmiot zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność, kwestionowana przez uprawniony podmiot (por. uchwała NSA z dnia 3 lutego 1997r. sygn. akt OPS 12/96, ONSA 1997, nr 3 poz. 104). W związku z tym sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt wyłącznie w aspekcie jego zgodności z prawem i może go wzruszyć jedynie wówczas, gdy narusza on przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 p.p.s.a.). Zaskarżonemu postanowieniu nie można przypisać tego rodzaju naruszeń prawa, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Materialnoprawną podstawę orzekania stanowił art. 53 ust. 4 pkt 10a w zw. z art. 60 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z tymi unormowaniami decyzje o warunkach zabudowy uzgadnia się z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że budowa obwodnicy M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]mieści się w pojęciu inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, w rozumieniu art. 39 ust. 3 pkt 3 u.p.z.p. Przepis ten stanowi, że w planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii rozwoju województwa oraz rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym, oraz określa się w szczególności: rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. Nie jest też kwestionowane przez skarżącego, że obwodnica jest ujęta w ustaleniach zawartych w cytowanym planie zagospodarowania przestrzennego województwa i miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy M. z 1992 r., który utracił moc na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 1999, poz. 139, ze zm.), czyli ustawy wymienionej w art. 88 ust. 1 u.p.z.p. W ocenie Sądu organy orzekające prawidłowo przyjęły i wykazały, że część tekstowa i graficzna powyższych aktów prawnych potwierdza, że działki skarżącego nr [...] zostały zarezerwowane pod obwodnicę M. W skardze strona skarżąca wprost przyznaje, że na terenie tych działek obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego województwa przewiduje obwodnicę M. Skarżący sam wskazuje też, że w ramach założeń planistycznych województwa został określony w Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowiskowym wariant I obwodnicy, który uniemożliwia realizację planowanej przez niego inwestycji usługowo-handlowej. Stąd wniosek, że zamierzony przez skarżącego budynek usługowo-handlowy koliduje z projektowaną budową obwodnicy. Na obecnym etapie nie ma znaczenia, że sporny wariant I nie uzyskał ostatecznej zgody na realizację, ale istotne jest, że został opracowany i ma oparcie w wymienionych aktach planistycznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w trybie art. 53 ust. 4 pkt 10a u.p.z.p. organ uzgadniający musi respektować postanowienia planu województwa. Wprowadzenie ustawowego obowiązku uzgadniania projektu decyzji o warunkach zabudowy na szczeblu województwa ma na celu zapewnienie realizacji celów publicznych ponadlokalnych na obszarze całego województwa, czyli w określonej gminie, na konkretnej nieruchomości. W takim ujęciu plan zagospodarowania przestrzennego województwa ma wiążący charakter, a odmienne rozumienie oznaczałoby iluzoryczność planowania na szczeblu województwa i zniweczenie celów jakim służy planowanie przestrzenne na szczeblu województwa (por. wyrok NSA z 20 lipca 2022 r. sygn. akt II OSK 2289/19 i powołane w nim orzecznictwo, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Podkreślić należy, że nie jest możliwe na obecnym etapie kwestionowanie wariantów i narzucanie zarządcy drogi wojewódzkiej, który wariant powinien wybrać. To inwestor decyduje o wyborze wariantu. Z załącznika graficznego do pisma zarządcy drogi wojewódzkiej z 18 stycznia 2024 r. (k. 121 akt administracyjnych) jasno wynika, że zakłada realizację wariantu przebiegającego przez działki skarżącego. Wybór ten Sąd będzie mógł kontrolować po wniesieniu skargi na decyzje rozstrzygające o inwestycji drogowej. Na obecnym etapie chodzi natomiast tylko o zapewnienie, aby do czasu uzyskania wymaganych decyzji na realizację obwodnicy, według założonego przez zarządcę drogi wariantu, nie wydano zgód na powstanie obiektów budowlanych mogących kolidować z projektowaną trasą drogi. Odmowa uzgodnienia przez marszałka województwa ma gwarantować możliwość realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym w granicach określonych w planie zagospodarowania przestrzennego województwa. Istota sprawy dotyczy oceny czy przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nie stoi w sprzeczności z założeniami planistycznymi województwa. Bezpodstawnie zarzucono w skardze organom orzekającym brak ustalenia czy istnieje rzeczywisty zamiar realizacji na terenie nieruchomości skarżącego inwestycji celu publicznego określonej w planie zagospodarowania przestrzennego województwa w postaci obwodnicy M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego Województwa Warmińsko-Mazurskiego, przyjętym uchwałą nr XXXIX/832/18 Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 28 sierpnia 2018 r., w Tomie 3. Realizacja planu województwa, w Rozdziale I. Rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, w tabeli 10 pkt [...], w kolumnie trzeciej wskazane zostało, że rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...] objęta została wieloletnią prognozą finansową Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata 2017-2039. Ustalenie to wskazuje na rzeczywisty zamiar i przewidywany okres realizacji przedmiotowej obwodnicy. Wskazany okres uwzględnia wszystkie etapy procesu inwestycyjnego, również opracowanie dokumentacji projektowej. Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego województwa z 2018 r. umożliwiły rozpoczęcie prac przygotowawczych, służących określeniu dokładnego przebiegu obwodnicy. Wymaga to weryfikacji stanu faktycznego i prawnego terenu, rozważenia i pogodzenia interesów różnych podmiotów oraz opracowania dokumentów niezbędnych do uzyskania wymaganych decyzji administracyjnych. Działania te z uwagi na przedmiot i zakres inwestycji celu publicznego wymagają czasu i znacznego nakładu pracy, ale powstanie obwodnicy jest realne. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, organ I instancji potwierdził, że przystąpiono do realizacji zamiaru budowy obwodnicy M. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]. Zarządca drogi wojewódzkiej wyjaśnił w piśmie z 18 stycznia 2024 r. (k. 122 akt administracyjnych), że zlecił wykonanie dokumentacji projektowej dla ww. zadania, z terminem umownym do 04 lipca 2025 r. Obecnie trwają prace polowe polegające na wykonaniu: odwiertów geotechnicznych, aktualizacji mapy do celów projektowych i inwentaryzacji przyrodniczej niezbędnej do przygotowania karty informacyjnej przedsięwzięcia, raportu o odziaływaniu na środowisko, wymaganych do uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Decyzja ta umożliwi zarządcy drogi przystąpienie następnie do opracowania projektu budowlanego. Zarządca drogi wojewódzkiej wskazał, że uzyskanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej prognozuje do umownego terminu 4 lipca 2025 r. Nie można uznać takiego ustalenia za pozbawione konkretów czy wewnętrznie sprzeczne. Oczywiście data ta nie jest pewna, gdyż zależy od różnych czynników, na które inwestor może nie mieć wpływu. Jednak wyjaśnienia zarządcy drogi potwierdzają, że prowadzi celowe działania zmierzające do realizacji obwodnicy zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego województwa. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 53 ust. 5a u.p.z.p. Z treści tego przepisu wprost wynika, że jest on adresowany do organu prowadzącego główne postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i może mieć zastosowanie dopiero po wydaniu przez organ współdziałający odmownego uzgodnienia. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonych postanowień, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.