II SA/Ol 386/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2008r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia odrzucić skargę kasacyjną Decyzją z dnia "[...]" Zarząd Dróg Wojewódzkich obciążył Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "[...]", P. P. w "[...]" karą pieniężną w wysokości 4.800 zł za przejazd w dniu 25 października 2007r. pojazdem nienormatywnym marki "[...]" o nr rej. "[...]" wraz z naczepą marki "[...]" o nr rej. "[...]" po drodze wojewódzkiej nr 544. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P. P. Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W dniu 10 maja 2008r. P. P. przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na powyższą decyzję żądając jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Organ odwoławczy podniósł, iż ww pismo zostało wniesione z naruszeniem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Następnie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę, stwierdzając, że skarżący wniósł ją z uchybieniem 30-dniowego terminu, mimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wywiódł i sporządził osobiście P. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 175 § 1 wspomnianej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że zgodnie z § 2 tego artykułu skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa. Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Stosownie zaś do art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 wspomnianej ustawy jest brakiem nieusuwalnym, uzasadniającym jej odrzucenie. W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w drodze przymusu adwokacko-radcowskiego. Mimo stosownego pouczenia, skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście. Nie ulega też wątpliwości, że nie jest w niniejszej sprawie osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej na mocy § 2 i 3 art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów na mocy art. 178 ww. ustawy Sąd obowiązany był odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w tej ustawie, a do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1.