II SA/Ol 394/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2013r. sprawy ze skargi B. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku B. C. o stwierdzenie nieważności postanowienia Starosty z dnia "[...]" r. uchylającego własne postanowienie z dnia "[...]" r. i uzgadniającego w zakresie ochrony gruntów rolnych projekt decyzji Wójta Gminy o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo - socjalnego oraz garażu wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr "[...]" położonej w obrębie geodezyjnym G., gm. J., odmówiło stwierdzenia nieważności wymienionego postanowienia. Postanowienie to doręczone zostało B. C. w dniu 13 marca 2013r. W pouczeniu organ wskazał, że na niniejsze postanowienie nie służy zażalenie. Jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do Kolegium w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 10 kwietnia 2013r. B. C. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazała, że Kolegium powinno było odmówić wszczęcia postępowania z jej wniosku, zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. Nie mogła bowiem żądać wyeliminowania postanowienia uzgodnieniowego, gdyż tylko inwestor posiada legitymację w tym względzie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm., powoływanej jako: "p.p.s.a."), wobec wniesienia skargi bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia, wydane na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., też jako: "k.p.a."). W myśl art. 158 § 1 rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji. Zgodnie zaś z art. 126 przepis powyższy stosuje się odpowiednio do postanowień z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane przez Kolegium, działającego w trybie nadzwyczajnym w pierwszej instancji. Natomiast stosownie do art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne, w tym nadzwyczajne, jest dwuinstancyjne. W związku z tym art. 127 § 3 k.p.a. stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem w przypadku postanowień, na które przysługuje, tak jak w rozpatrywanym przypadku, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przedmiotem skargi mogą być postanowienia kończące postępowanie z takiego wniosku, a więc te które zostały wydane w II instancji. W rozpatrywanym przypadku skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia, nie wyczerpała trybu instancyjnego w postępowaniu administracyjnym. Z tych też względów przedmiotową skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5. .