II SA/Ol 4/15
PostanowienieWSA w Olsztynie2015-03-17
Skład orzekający: Hanna Raszkowska, Katarzyna Matczak, Tadeusz Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie sądowe w sprawie wynagrodzenia za dozór pojazdu, gdy Naczelny Sąd Administracyjny rozpatruje zagadnienie prawne dotyczące ustalania wysokości tego wynagrodzenia?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który rozpatrywał zagadnienie prawne dotyczące ustalania wysokości wynagrodzenia za dozór pojazdu. Zastosowano art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, który pozwala na zawieszenie postępowania, gdy jego wynik zależy od innego toczącego się postępowania.Stan faktyczny
Skarżący T. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Starosty przyznające wynagrodzenie za dozór pojazdu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów dotyczących wynagrodzenia za dozór pojazdu, twierdząc, że jego działanie miało na celu osiągnięcie określonego wynagrodzenia, a nie dowolnie ustalone stawki. Organ wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 17 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant Referent-Stażysta Marta Kudła po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 roku na rozprawie sprawy ze skargi T. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wynagrodzenia za dozór pojazdu postanawia zawiesić postępowanie sądowe.
Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty A z dnia "[...]" przyznające wynagrodzenie za dozór pojazdu Fiat 125p w kwocie 597,46 złotych brutto.
Na powyższe postanowienie T. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której zarzucił naruszenie: art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 130a ust. 5b ustawy - Prawo o ruchu drogowym.
Zdaniem skarżącego zgodził się on na wykonywanie zadania publicznego tylko i wyłącznie w zamian za określone stawki i działanie jego miało na celu osiągnięcie wynagrodzenia za poszczególne wykonane czynności nie zaś w zamian za dowolnie ustalone stawki przez organy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w skarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz.270, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nast.). Ekonomika procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
W rzeczonej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest w związku z zainicjowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym procedury uchwałodawczej, o której mowa w art. 15 § 1 pkt. 3 w związku z art. 264 § 1 ustawy ppsa.
Skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I OSK 2971/12 postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy do ustalenia wysokości wynagrodzenia należnego jednostce wyznaczonej do prowadzenia parkingu strzeżonego (wyznaczonej do usuwania pojazdu z drogi) za przechowywanie pojazdu, którego własność przeszła na rzecz Skarbu Państwa, stosuje się przepisy uchwały rady powiatu, o której mowa w art. 130a ust. 6 ustawy - Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm)?"
Przedmiotem pytania prawnego jest kwestia mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ sporna pozostaje pomiędzy stronami okoliczność w oparciu o jakie mierniki ma być ustalana stawka wynagrodzenia za dozór pojazdów.
Przedstawione przez skład orzekający NSA zagadnienie prawne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, dlatego też Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło