II SA/Ol 402/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz strony skarżącej kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy L. W. z dnia "[...]" w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego (była hydrofornia) z przeznaczeniem na budynek biurowy na działce nr "[...]" położonej w obrębie geodezyjnym M., gmina L. W. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, wskazując, że Kolegium postanowieniem z dnia "[...]" uwzględniło skargę w całości, na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uchyliło zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone, co ustalono z pracownikiem organu w dniu 1 lipca 2019 r. (k. 22 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie Kolegium skorzystało z tej możliwości i zmieniło swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie przez wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia i podjęcie, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., w dniu "[...]" postanowienia, którym uchyliło własne wcześniejsze rozstrzygnięcie z dnia "[...]" oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji i stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe, nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że zaskarżone postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, obejmujących zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ustalone stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018r. poz. 265), orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.