II SA/Ol 409/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Spółka A zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]", w przedmiocie wymierzenia spółce kary pieniężnej w wysokości "[...]", z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2012 r. spółka wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu, że jej wykonanie spowoduje daleko idące skutki. Skarżąca dopatruje się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w pozbawieniu jej możliwości dysponowania kwotą orzeczonej kary pieniężnej w czasie trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie. Wskazała, że średni przychód z eksploatacji automatów na terenie województwa za okres od kwietnia 2011r. do marca 2012r. waha się w granicach "[...]" miesięcznie. Nałożona kara łącznie z jednocześnie nałożonymi karami w trzech innych znajdujących się na identycznym etapie rozpoznania przez te same organy - sprawach wynosi "[...]" co stanowi ponad połowę miesięcznego przychodu spółki z całego województwa. Kwota ta ma niebagatelne znaczenie dla bieżącego funkcjonowania skarżącej, gdyż utrzymanie jej działalności wymaga powiększania zobowiązań, które wynoszą na dzień 31 marca 2012r. "[...]". W załączonym oświadczeniu spółka wskazała, że po nowelizacji ustawy hazardowej znalazła się w trudnej sytuacji finansowej. Ograniczenie działalności poprzez brak uzyskiwania kolejnych zezwoleń i jednoczesne usztywnienie polityki banków w stosunku do podmiotów działających w tej branży spowodowało utratę płynności finansowej spółki. Kolejnym czynnikiem jest ponad dwukrotny wzrost obciążeń podatkowych. Obecnie wprowadzany jest program naprawczy. Każda zmiana powodująca zmniejszenie przychodów skutkuje brakiem możliwości terminowego regulowania zobowiązań, a większość udzielonych skarżacej zezwoleń wygasa w latach "[...]". Uwzględnienie wniosku pozwoliłoby skarżącej dokonać spłaty całości zobowiązań, w tym również na rzecz Skarbu Państwa oraz utrzymać zatrudnienie na dotychczasowym poziomie. Skarżąca nadto dodała, że najnowsze orzecznictwo sądów administracyjnych podważa stanowisko organów zaprezentowane w sprawie. Obecnie obowiązująca ustawa o grach hazardowych budzi wiele wątpliwości i orzecznictwo w tym zakresie jest rozbieżne. Treść niektórych przepisów tej ustawy będzie weryfikowana przez Trybunał Konstytucyjny oraz Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Wobec odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej, koniecznym stało się skierowanie wniosku w tym zakresie do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego, wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozpatrując wniosek skarżącej, Sąd nie badał skargi, co do jej istoty, natomiast oceniał jedynie ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżąca przytoczyła szereg argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku, między innymi: złą kondycję finansową spółki, utratę płynności finansowej, liczne zobowiązania, czy zagrożenie utrzymania zatrudnienia na dotychczasowym poziomie. W tej sytuacji - w świetle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz przedstawionych przez skarżącą argumentów, Sąd uznał, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, sytuacja strony uległaby poważnej komplikacji wobec problemów z dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym utrzymaniem zatrudnienia na dotychczasowym poziomie. Wykonanie zaskarżonej decyzji i innych wskazanych we wniosku tożsamych decyzji dotyczących innych automatów do gry mogłoby nawet stworzyć zagrożenie dla bytu skarżącej a późniejszy, na wypadek wygranej, zwrot wyegzekwowanej kwoty, nie odwróciłby już wskazanych wyżej negatywnych skutków. Zatem skoro spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji uwzględniono.