II SA/Ol 410/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. J. M. (dalej jako: skarżący lub wnioskodawca) złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie (dalej jako: Kolegium) z 28 kwietnia 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty D. 5 lutego 2025 r. w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A, B, T. Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2025 r. (sygn. akt II SPP/Ol 58/25) starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania złożony wraz ze skargą wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 3 września 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu 9 września 2025 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 16 września 2025 r. Pismem z 17 września 2025 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, zaś w dniu 18 września 2025 r. uiścił wymagany wpis. Uzasadniając swój wniosek skarżący podał, że opiekuje się ciężko chorymi rodzicami i był nieobecny w domu, gdyż był w szpitalu, aby opiekować się rodzicami. W związku z tym, zarządzeniem z 22 września 2025 r., skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu poprzez nadesłanie szczegółowych wyjaśnień odnośnie do przyczyn uchybienia terminu, dołączenie kopii zaświadczeń potwierdzających wskazywane przez niego okoliczności oraz podanie daty ustania przeszkody do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Przesyłka zawierająca to wezwanie, zaadresowana na podany przez skarżącego adres, mimo dwukrotnego awizowania, nie została podjęta w terminie. W konsekwencji należało uznać ją za doręczoną 10 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Należy zauważyć, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności o wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz- Warszawa 2006, s. 226 i powołana tam literatura oraz orzecznictwo). Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Muszą to być okoliczności niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia (por. postanowienia NSA: z 9 lipca 2013 r., I OZ 551/13, z 2 lipca 2013 r., II OZ 530/13, dostępne w CBOSA) Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Wprawdzie uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. nie jest równoznaczne z udowodnieniem, ale nie jest wystarczające ograniczenie się przez stronę do przedstawienia w tym zakresie samych tylko twierdzeń. W niniejszej sprawie skarżący podał jedynie ogólnie, że przyczyną uchybienia terminu była konieczność sprawowania opieki nad ciężko chorymi rodzicami przebywającymi w szpitalu. W związku z tym został wezwany do nadesłania szczegółowych wyjaśnień odnośnie do przyczyn uchybienia terminu, dołączenia kopii zaświadczeń potwierdzających wskazywane przez niego okoliczności oraz podania daty ustania przeszkody do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Przesyłki tej skarżący nie odebrał. Zgodnie jednak z art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma dokonywanego przez operatora pocztowego , pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Przy czym w myśl art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby, o czym skarżący był informowany w pouczeniu do wezwania z 2 lipca 2025 r. Przesyłka zawierając wezwanie była awizowana dwukrotnie, w dniach 26 września 2025 r. oraz 6 października 2025 r., a w związku z tym została uznana za doręczoną z dniem 10 października 2025 r. Zatem pomimo wezwania Sądu skarżący nie nadesłał szczegółowych wyjaśnień, ani żądanych zaświadczeń. Podkreślić zaś należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i jedyną możliwością jego przywrócenia, jak wskazano wyżej, jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem wskazane przez skarżącego okoliczności dotyczące jego sytuacji życiowej oraz stanu zdrowia jego rodziców, w tym ich pobytu w szpitalu i konieczności sprawowania nad nimi opieki przez skarżącego, nie zostały w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione. W związku, z tym w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez jego winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.