II SA/Ol 419/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2024 r. nr SKO.60.91.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 8 czerwca 2025 r. (data nadania pocztowego) H.K. (skarżący) wywiódł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie (Kolegium) z 18 grudnia 2024 r. utrzymującą w mocy w całości decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza R. przez Kierownika Działu Techniczno-Budowalnego z dnia 27 września 2024 r. o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie jednej lub kilku instalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy do około 67,4 MW na działce ewidencyjnej nr A obręb [...], gmina R., powiat k., województwo w. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Podniosło, że decyzja z 18 grudnia 2024 r. została doręczona skarżącemu w trybie art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – k.p.a.) w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 – u.o.i.ś.), w dniu 10 stycznia 2025 r. Wobec powyższego termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 10 lutego 2025 r. Skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Postanowieniem z 29 lipca 2025 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W warunkach rozpoznawanej sprawy zaskarżona decyzja podlegała doręczeniu w trybie obwieszczenia, zgodnie z art. 74 ust. 3 u.o.i.ś. Przepis ten stanowi, że jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 49 § 1 k.p.a. jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Stosownie do art. 49 § 2 k.p.a. dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. Cytowane przepisy wprowadzają szczególny tryb doręczania decyzji środowiskowych. Z tego powodu nie zostały uwzględnione argumenty skarżącego o braku doręczenia mu decyzji, co wyjaśniono w prawomocnym postanowieniu odmawiającym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja podlegała ogłoszeniu przez obwieszczenie w okresie od 27 grudnia 2024 r. do 10 stycznia 2025 r. W związku z tym, zgodnie z powyższymi przepisami, termin do wniesienia skargi upłynął 10 lutego 2025 r. Natomiast skarga wniesiona została 8 czerwca 2025 r., czyli prawie cztery miesiące po terminie. Z tej przyczyny skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.