II SA/Ol 423/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 15 kwietnia 2026 r., nr 010070/684/9168714/2025 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia "aktywni rodzice w pracy" postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z 15 kwietnia 2026 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przyznał M. B. (dalej: skarżąca) świadczenie "aktywni rodzice w pracy" na okres od 1 października 2025 r. do 31 stycznia 2026 r. W złożonej na tę decyzję skardze skarżąca podała, że spełniła warunek uzyskania ww. świadczenia na również na dalsze okresy. W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi w całości decyzją z 15 maja 2026 r. Pismem z 17 czerwca 2026 r. skarżąca cofnęła skargę, gdyż po wniesieniu skargi została wydana decyzja, którą przyznano jej ww. świadczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie natomiast z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla sądu wiążąca. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, nie dopatrując się okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.