II SA/Ol 430/09

PostanowienieWSA w Olsztynie2009-05-05

Skład orzekający: Hanna Raszkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pisma organu administracji publicznej, które nie są decyzjami ani postanowieniami podlegającymi zaskarżeniu, mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pisma organu, które nie mieszczą się w tym katalogu, nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej, co skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pisma Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia 29 października 2008 r., 9 stycznia 2009 r. i 20 lutego 2009 r., domagając się zmiany tych pism, nałożenia kar na pracowników organu oraz przyznania odszkodowania. Po wezwaniu do sprecyzowania, skarżący określił swoje pismo jako "skargę/pozwem" na decyzje Wójta Gminy R. z dnia 29 października 2008 r., 9 stycznia 2009 r. i 20 lutego 2009 r. Analiza akt wykazała, że pisma te dotyczyły braku podstaw do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, prawidłowości przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, wezwania do złożenia oświadczenia majątkowego oraz wyjaśnień dotyczących sytuacji rodzinnej i dochodowej skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.A. postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie piśmie z dnia 30 marca 2009 r. W.A. wniósł o zmianę nieprawidłowych, jego zdaniem, decyzji i pism wydanych przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w R. z dnia 29 października 2008 r., 9 stycznia 2009 r. i 20 lutego 2009 r. oraz o nałożenie kary pieniężnej na wymienionych w skardze pracowników tego organu administracji i przyznanie skarżącemu odszkodowania. W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2009 r. skarżący został wezwany do nadesłania informacji, czy powyższe pismo jest skargą na decyzję organu administracji, czy też inną formę działalności organów administracji publicznej. W przypadku skarżenia decyzji - zobowiązano skarżącego do wskazania nazwy tego organu i numeru decyzji. W.A. został też poinformowany o treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2009 r. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2009 r. W.A. podał, że jego pismo z dnia 30 marca 2009 r. jest "skargą/pozwem" na decyzję Wójta Gminy R. z dnia 29 października 2008 r., nr "[...]", z dnia 9 stycznia 2009 r., nr "[...]", z dnia 20 lutego 2009 r., nr "[...]" i z dnia 20 lutego 2009 r., nr "[...]". Z przesłanych przez skarżącego oraz organ pomocy społecznej akt administracyjnych wynika, że w piśmie z dnia 29 października 2008 r. Kierownik Sekcji Świadczeń Socjalnych, działając z upoważnienia Wójta Gminy R., poinformowała skarżącego o braku podstaw prawnych do realizacji jego wniosku o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w rodzinie byłej żony skarżącego oraz o prawidłowości przyznania i wypłacania świadczeń z funduszu alimentacyjnego dwójce pozostających przy matce dzieci skarżącego- A.A. i M.A. Pismo dnia 9 stycznia 2009 r. jest wezwaniem do osobistego stawienia się skarżącego - dłużnika alimentacyjnego w celu przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego i złożenia oświadczenia majątkowego, w związku z przyznaniem świadczeń z funduszu alimentacyjnego jego dzieciom. Pismo z dnia 20 lutego 2009 r., nr "[...]", zostało przesłane skarżącemu do wiadomości i dotyczy udzielenia przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w R. informacji odnośnie sytuacji rodzinnej, dochodowej i zawodowej skarżącego, jego stanu zdrowia oraz przyczyn niełożenia na dzieci, zaś pismo z tego dnia o numerze "[...]" jest kierowanym do skarżącego wyjaśnieniem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., dotyczącym wniosku z dnia 20 stycznia 2009 r. o ustanowienie i wyznaczenie adwokata z urzędu do prowadzenia spraw administracyjnych i sądowych, o ściganie I.M. i przeprowadzenie wywiadu w jej rodzinie, wstrzymanie postępowania administracyjnego oraz wstrzymanie dalszych działań wobec dłużnika alimentacyjnego, który nie realizuje obowiązków wynikających z ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009 r. nr 1, poz. 7, ze zm.). Wyjaśnić skarżącemu należy, że merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (§ 3). Pisma będące przedmiotem skargi nie mieszczą się w katalogu spraw poddanych kognicji sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a., i jako takie nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło