II SA/Ol 434/15
PostanowienieWSA w Olsztynie2015-06-01
Skład orzekający: Beata Jezielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości poprzez zezwolenie na przeprowadzenie gazociągu wysokiego ciśnienia zasługuje na uwzględnienie, gdy skarżąca podnosi, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i znaczne szkody?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości nie skutkuje natychmiastowym rozpoczęciem prac budowlanych, a inwestor ma obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego lub wypłaty odszkodowania, co wyklucza wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.Stan faktyczny
Skarżąca A. C. wniosła skargę na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty zezwalającą na przeprowadzenie gazociągu wysokiego ciśnienia przez jej nieruchomość. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej realizacja spowoduje trudne do odwrócenia skutki i znaczne szkody poprzez utratę możliwości zagospodarowania nieruchomości. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia
A. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia "[...]" w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr "[...]" w obrębie W. gmina K., stanowiącej własność skarżącej, poprzez udzielenie zezwolenia "[...]" Sp. z o.o. Oddział w G. Zakład w O., na założenie i przeprowadzenie przez przedmiotową nieruchomość gazociągu wysokiego ciśnienia relacji M.-M. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że decyzja wywołuje trudne do odwrócenia skutki. Podała, że w przypadku jej wykonania i zajęcia nieruchomości pod planowaną trasę gazociągu możliwość racjonalnego zagospodarowania nieruchomości zostanie bezpowrotnie utracona, w szczególności jej zabudowanie, co w ocenie skarżącej narazi ją na szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a). Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Należy przy tym podkreślić, że nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. (sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA).
Biorąc pod uwagę przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dokonując pod tym kątem oceny wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazać bowiem należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości poprzez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie przez nieruchomość należącą do skarżącej gazociągu wysokiego ciśnienia. Wydanie takiej decyzji nie skutkuje jeszcze rozpoczęciem prac budowlanych, gdyż takie prace mogą być podjęte dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Ponadto zgodnie z treścią art. 124 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 2011r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2014r., poz. 518 ze zm.) na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Zobowiązanie inwestora do wymogów określonych w powołanym przepisie zawarte zostało w pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4, w którym mowa jest o odszkodowaniu. W związku z tym nawet jeśli wykonanie decyzji wpłynie na stan nieruchomości, a przywrócenie jej do stanu poprzedniego będzie niemożliwe lub też wymagać będzie nadmiernych trudności lub kosztów, skarżącej będzie przysługiwać stosowne odszkodowanie.
W tym stanie rzeczy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny, gdyż nie zostały spełnione przesłanki warunkujące jego uwzględnienie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło