II SA/Ol 436/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie sprzeciwu do zawiadomienia o zamiarze przystąpienia do użytkowania postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej B. J. kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/pos.1-sentencja postanowienia Decyzją Nr "[...]" z dnia "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" orzekającą o wniesieniu sprzeciwu i nie udzieleniu B. J. pozwolenia na użytkowanie przebudowanego istniejącego sklepu z rozbudową na piekarnię z punktem sprzedaży, zbiornika na ścieki, zbiornika na gaz, odprowadzenia ścieków, doprowadzenia gazu do zbiorników i ogrodzenia działek nr "[...]" i "[...]" w K., gm. J. W dniu 16 lutego 2007., B. J. działająca przez pełnomocnika -adwokat M. G. - złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę na decyzję tego organu z dnia "[...]". Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 16 marca 2007r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę B. J. informując, iż stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę w całości. Załączył własną decyzję "[...]", którą uwzględnił w całości skargę B. J. uchylając własną decyzję z dnia "[...]" oraz decyzję organu I instancji z dnia "[...]" i umarzając postępowanie organu I instancji w kwestii dotyczącej sprzeciwu do zawiadomienia o zamiarze przystąpienia do użytkowania. Pismem z dnia 23 marca 2007r. pełnomocnik skarżącej poinformowała Sąd, iż w związku z uwzględnieniem w całości wniesionej przez nią skargi, cofa niniejszą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.)- zwanej dalej: ustawą ppsa. Stosownie zaś do art. 54 § 3 ustawy ppsa. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych rzeczonej sprawy wynika, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po wniesieniu skargi na jego decyzję z "[...]", którą utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" orzekającą o wniesieniu sprzeciwu i nie udzieleniu B. J. pozwolenia na użytkowanie przebudowanego istniejącego sklepu z rozbudową na piekarnię z punktem sprzedaży, zbiornika na ścieki, zbiornika na gaz, odprowadzenia ścieków, doprowadzenia gazu do zbiorników i ogrodzenia działek nr "[...]" i "[...]" w K., gm. "[...]", uwzględnił argumenty w niej zawarte i decyzją z dnia "[...]" uwzględnił w całości skargę B. J. uchylając własną decyzję z "[...]", decyzję organu I instancji z "[...]" oraz umarzając postępowanie przed organem I instancji w kwestii dotyczącej sprzeciwu do zawiadomienia o zamiarze przystąpienia do użytkowania. Nastąpiło więc zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć przyczyna wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. Mimo bowiem, iż skarga strony została przekazana Sądowi wraz z decyzją organu odwoławczego, wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa., to postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte z chwilą złożenia skargi w organie odwoławczym stosownie do art. 54 § 1 ustawy ppsa. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 2 , Warszawa 2006. str. 439 i nast.) Oznacza to, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, bowiem zgodnie z art. 54 § 3 ppsa. organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia uwzględnił tę skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. O kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ustawy ppsa., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącej od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy ppsa. W niniejszej sprawie koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia prawa obejmują kwotę uiszczonego od skargi wpisu w wysokości 500 zł, który uiszczony został przez pełnomocnika skarżącej w chwili wnoszenia skargi, oraz stosownie do art. 205 § 2 ustawy ppsa., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Kwotę wynagrodzenia adwokata działającego w tej sprawie ustalono na 240 zł, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.).