II SA/Ol 436/10
PostanowienieWSA w Olsztynie2010-07-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Beata Jezielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu nadzoru budowlanego, w którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na wcześniejsze postanowienie tego organu, może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 PPSA. W niniejszej sprawie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sądu dotyczące wyjaśnienia przedmiotu pisma, mimo dwukrotnego pouczenia o rygorze odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na S.W. obowiązek przedłożenia dokumentów dotyczących budowy ogrodzenia. S.W. złożył zażalenie, które Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za niedopuszczalne, błędnie pouczając o możliwości wniesienia zażalenia. S.W. złożył pismo do WSA, które organ potraktował jako skargę. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, czego ten nie uczynił. Następnie skarżący poinformował o usunięciu ogrodzenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" znak: "[...]" w przedmiocie budowy ogrodzenia – stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę
Postanowieniem z dnia "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L.W. nałożył na S. W. obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia: oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, inwentaryzację ogrodzenia, projekt zagospodarowania terenu oraz zaświadczenie burmistrza o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu wskazano, iż w wyniku przeprowadzonej w dniu "[...]" kontroli ogrodzenia stwierdzono, iż na działkach nr 14 i 15 obręb 6 położonych przy ul. S.23 S. W. wykonał ogrodzenie o konstrukcji drewnianej, wysokości 1m na słupkach drewnianych, wypełnione poziomymi deskami. Ogrodzenie to wykonano w odległości 3,85 m od ściany szczytowej budynku mieszkalnego w listopadzie 2008r. bez wymaganego zgłoszenia.
Na powyższe postanowienie S.W. złożył zażalenie wskazując, iż sporne ogrodzenie zostanie rozebrane po remoncie dachu i wykonaniu elewacji, a obecnie jest ono niezbędne jako bariera bezpieczeństwa.
Postanowieniem z dnia "[...]"Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu podano, iż zgodnie z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Tymczasem art. 49b ust. 2 ustawy - Prawo budowlane nie zawiera zapisu, iż na to postanowienie służy zażalenie, a strona została błędnie pouczona o przysługującym prawie wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 25 marca 2010r.
W dniu 26 kwietnia 2010r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a więc w terminie do złożenia skargi S. W. wystąpił z pismem skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., w którym podniósł, iż został niesłusznie oskarżony o wybudowanie ogrodzenia bez pozwolenia. Wyjaśnił, iż rzekome ogrodzenie na działce nr 15 stanowi w rzeczywistości barierę bezpieczeństwa, oznakowaną, z informacją o tym, iż jest to teren budowy, bowiem niedawno wykonano remont dachu, a wkrótce zostanie wykonana elewacja budynku. Zatem sporna bariera jest niezbędna dla bezpieczeństwa. Jednocześnie skarżący podniósł zarzuty co do działań podejmowanych przez powiatowego inspektora budowlanego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. pismo to potraktował jako skargę na swoje postanowienie z dnia "[...]" i przesłał Sądowi akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, wnosząc o jej oddalenie i podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Skarżący został wezwany przez Sąd do nadesłania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania informacji, czy przedmiotem jego pisma skierowanego do Sądu jest skarga na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]", czy też inny akt lub czynność. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi. Z uwagi na fakt, iż przy pierwszym wezwaniu skarżącego nie pouczono o rygorze odrzucenia skargi, ponownie wezwano skarżącego do nadesłania żądanej informacji w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 14 czerwca 2010r. Skarżący braków skargi nie uzupełnił. Natomiast w dniu 28 czerwca 2010r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) S. W. nadesłał pismo z dnia 24 czerwca 2010r., w którym poinformował, iż przedmiotowa sprawa jest nieaktualna, bowiem sporne ogrodzenie usunął po remoncie dachu w dniu 8 czerwca 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Należy zaznaczyć, iż wprawdzie pismo skarżącego z dnia 24 czerwca 2010r. można potraktować jako oświadczenie o cofnięciu skargi, jednakże w pierwszej kolejności Sąd bada kwestie związane z zachowaniem wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalnością.
Strona skarżąca zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2010r. została wezwana do nadesłania w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi informacji, czy przedmiotem pisma z dnia 23 kwietnia 2010r. jest skarga na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]", czy też inny akt lub czynność. Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 14 czerwca 2010r., zatem zakreślony przez Sąd termin upłynął w dniu 21 czerwca 2010r. Jednakże mimo upływu terminu nie nadesłano żądanych informacji.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło