II SA/Ol 438/08

PostanowienieWSA w Olsztynie2008-08-12

Skład orzekający: Zbigniew Ślusarczyk, Alicja Jaszczak-Sikora, Bogusław Jażdżyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego powinno zostać umorzone, jeśli organ odwoławczy uwzględnił skargę w całości i przyznał wnioskodawczyni świadczenie?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, gdy organ, którego działanie lub bezczynność zostało zaskarżone, uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W sytuacji, gdy organ odwoławczy uchylił własną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji, przyznał skarżącej zasiłek pielęgnacyjny, a skarżąca nie zakwestionowała tej decyzji, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
B. T. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) odmawiającą przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. SKO, w odpowiedzi na skargę, uwzględniło ją w całości, uchyliło własną decyzję oraz decyzję organu I instancji i przyznało wnioskodawczyni zasiłek pielęgnacyjny. SKO wniosło następnie o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi B.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia B. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia "[...]", Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopnie niepełnosprawności. W uzasadnieniu skargi podniosła, że odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia jest bezzasadna, ponieważ w części pokrywa z własnych środków koszty pobytu w domu pomocy społecznej, a tym samym zasiłek jest należny. Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło skargę B. T. w całości i uchyliło decyzję własną z dnia "[...]"kwietnia 2008r., Nr "[...]", jak też decyzję organu I instancji z dnia "[...]"marca 2008r., Nr "[...]", oraz przyznało wnioskodawczyni świadczenie w formie zasiłku pielęgnacyjnego dla osoby niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności na okres od dnia 1 lutego 2008r. na czas nieokreślony. W odpowiedzi na skargę z dnia 23 lipca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wobec uwzględnienia skargi B. T. w całości, wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć wdrożenie trybu autokontroli, określonego w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści wskazanego artykułu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie organ II instancji skorzystał z tej możliwości uchylając zaskarżoną (własną) decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, uwzględnił skargę w całości i przyznał skarżącej zasiłek pielęgnacyjny, o który wnosiła. Decyzja, mocą której dokonano wskazanego uchylenia nie została przy tym przez B. T. zakwestionowana. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu należało orzec - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 - o jego umorzeniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło