II SA/Ol 438/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. R. na decyzję Dyrektora Miejskiego Przedszkola "[...]" w E. z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie skreślenia dziecka z listy wychowanków przedszkola postanawia: odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Miejskiego Przedszkola "[...]" w E. skreślił z dniem 1 kwietnia W. Z., będącą pod prawną opieką C. R., z listy wychowanków przedszkola, powołując się na art. 39 ust.2 z w zw. z art. 41 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty oraz uchwałę Rady Pedagogicznej nr 1/2012 z dnia 28 marca 2012r. W dniu 11 maja 2012r. ( data stempla pocztowego) C.R. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. skargę (nazwaną odwołaniem od decyzji administracyjnej), na powyższą decyzję dyrektora przedszkola, zarzucając jej niezgodność z prawem. Dyrektor Miejskiego Przedszkola "[...]" w E. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 p.p.s.a). Natomiast w myśl art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd obowiązany jest odrzucić skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Dotyczy to między innymi sytuacji, gdy skargę wniesiono bez wyczerpania środków zaskarżenia. Niedopuszczalne jest rozpoznanie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, od której służyło prawo złożenia odwołania do organu wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie został przez stronę skarżącą wyczerpany tryb postępowania poprzedzający wniesienie skargi. C. R. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Miejskiego Przedszkola "[...]" w E. w przedmiocie skreślenia z listy wychowanków przedszkola. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 39 ust.2 ustawy z dnia 7 września 1991r o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) przez dyrektora przedszkola, działającego jako organ I instancji. Natomiast zgodnie z artykułem 31 ust. 1 pkt 5 lit a tej ustawy kurator oświaty, w imieniu wojewody, wykonuje zadania organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów szkół w sprawach z zakresu obowiązku szkolnego i obowiązku nauki oraz w sprawach skreślenia z listy uczniów, przy czym w myśl art. 3 pkt.1 ustawy o systemie oświaty ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o szkole – należy przez to rozumieć również przedszkole. Zatem od decyzji dyrektora przedszkola skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia odwołania do W. – M. Kuratora Oświaty, czego jednak nie uczyniła. Wobec niewyczerpania przez skarżącą toku instancji w postępowaniu administracyjnym, wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd z mocy powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł o odrzuceniu skargi.