II SA/Ol 438/14
PostanowienieWSA w Olsztynie2014-05-29
Skład orzekający: Agnieszka Bińczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, może uzyskać ustanowienie adwokata na zasadach prawa pomocy, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania?Ratio decidendi
Skarżący, który jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, może uzyskać ustanowienie adwokata na zasadach prawa pomocy, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. W sytuacji, gdy podstawowym źródłem utrzymania jest niski zasiłek stały, a skarżący nie posiada środków majątkowych, ustanowienie adwokata jest uzasadnione.Stan faktyczny
Skarżący D. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wykazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości ani zasobów pieniężnych, a jego jedynym dochodem jest zasiłek stały w kwocie 529 zł. Ponosi znaczne wydatki na leki i inne potrzeby, wskazując na brak środków na podstawowe potrzeby. Zaskarżona decyzja dotyczyła zasiłku celowego.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata.
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący – D. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wykazał dochód z tytułu zasiłku stałego w kwocie 529 zł, natomiast w rubrykach nr 5 i 11 dodał, iż jest osobą o "[...]" stopniu niepełnosprawności, wskazał wysokość miesięcznych wydatków (lekarstwa - 380 zł, "środki czystości i pranie" - 28 zł, "przejazdy dojazdy" - 50 zł, "komputer i drukowanie" - 28 zł) oraz podniósł, że nie ma środków "na lekarstwa lub żywność". Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika ponadto, że skarżący objęty jest stałą pomocą ośrodka pomocy społecznej i uzyskuje wsparcie w różnych formach.
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, iż nie pozwala ona na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Zauważyć należy, iż podstawowym źródłem utrzymania skarżącego jest zasiłek stały w kwocie 529 zł. Mając na uwadze jego wysokość, za obiektywnie niemożliwe uznać należy natomiast zabezpieczenie z tego źródła środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wskazanych kosztów postępowania, a skarżący nie posiada środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie.
W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło