II SA/Ol 440/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", znak: "[...]" w przedmiocie wykonania aktu nadania w części dotyczącej warunków nabycia gospodarstwa– stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę, Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławczego, po rozpatrzeniu wniosku K. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia "[...]", odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, Wydział Rolnictwa i Leśnictwa z dnia "[...]" sierpnia 1961r. Nr "[...]", orzekającej o wykonaniu aktu nadania w części dotyczącej warunków nabycia gospodarstwa. W dniu 14 lutego 2007r. K. C., reprezentowana przez wnuczkę H. P., zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zarzucając decyzji błędną wykładnię i błędne zastosowanie art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 6 września 1951r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze ziem odzyskanych, poprzez uznanie, że przepis ten pozwala na zmniejszenie, za zgodą zainteresowanego, wielkości gospodarstwa rolnego nabytego przez niego na własność na podstawie art. 2 ust. 1 dekretu. Podniosła również naruszenie art. 77§ 1 kpa, poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia podniesionej przez skarżącą okoliczności, iż B. C. był analfabetą, a tym samym nie mógł w sposób świadomy wyrazić zgody na zmniejszenie wielkości przysługującego mu gospodarstwa. Wobec powyższego pełnomocnik wniosła o uchylenie decyzji wydanych przez Kolegium i stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 19 marca 2007r., H. P., jako pełnomocnik strony skarżącej, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W odpowiedzi, pismem z dnia 22 marca 2007r., pełnomocnik wskazała, iż dokonała stosownej opłaty, naklejając na skargę znaczki opłaty sądowej za 200 zł. Wyjaśniła, iż tak nakazał jej adwokat i poprosiła o udzielenie odpowiedzi, czy Sąd uzna tę opłatę. W związku z tym w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 23 marca 2007r., poinformowano pełnomocnika strony skarżącej, że stosownie do art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), opłatę sądową tj. wpis i opłatę kancelaryjną, uiszcza się wyłącznie gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Wyjaśniono także, iż na wyraźny wniosek strony znaki opłaty, którymi nie można uiścić wpisu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, mogą być zwrócone. Pismo to doręczone zostało H. P. w dniu 28 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w sprawach skarg dotyczących decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. W myśl zaś art. 220 § 1 powołanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Uwzględniając powyższe regulacje prawne, na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II, w dniu 22 marca 2007r. pełnomocnikowi strony skarżącej zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Jednakże H. P. nie opłaciła wpisu od skargi w zakreślonym terminie. Pełnomocnik nie uczyniła także tego nawet wówczas, gdy Sąd wyjaśnił jej, że do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie można uiścić wpisu znakami opłaty sądowej. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy, skargę należało odrzucić.