II SA/Ol 455/06

Dnia 16 sierpnia 2006 r, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. L. o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 603/05, oddalającym skargę H. L. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia - odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Decyzją z dnia "[...]"czerwca 2005 r., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po rozpatrzeniu wniosku H. L. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia "[...]"marca 2005 r. o odmowie przyznania wnioskodawcy uprawnień kombatanckich. W dniu 11 sierpnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga H. L. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]", sporządzona i wniesiona przez upoważnionego do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi zawodowego pełnomocnika - radcę prawnego S. W. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2006 r, sygn. akt II SA/Ol 603/05, po przeprowadzeniu rozprawy, na której za skarżącego stawił się jego pełnomocnik, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę H. L. na wskazaną wyżej decyzję. Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się z dniem 21 lutego 2006 r. W dniu 14 czerwca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła, złożona przez H. L. osobiście, skarga o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 603/05. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał brak jego obecności na rozprawie w dniu 20 stycznia 2006 r. Podniósł, iż Sąd oddalił jego skargę, pomimo jego nieobecności na rozprawie, na którą nie stawił się, gdyż jest schorowany, przykuty do łóżka i ma zaniki pamięci. Wskazał, iż na zawiadomieniu o rozprawie było napisane ponadto, że stawiennictwo jest nieobowiązkowe. Wysłał zatem karty lecznicze na potwierdzenie tego, że nie może przyjechać. W dalszej części wniosku skarżący, powołując się na okoliczności, które w jego ocenie, uzasadniają przyznanie uprawnień kombatanckich, wniósł o ponowne merytoryczne rozpatrzenie jego sprawy. W odpowiedzi na skargę, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie. W ocenie organu, w niniejszej sprawie nie wystąpiła przesłanka z art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). Skarga o wznowienie postępowania złożona została ponadto po upływie terminu, określonego w art. 277 powołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniesioną w niniejszej sprawie skargę o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 603/05, uznać należy za niedopuszczalną. Wskazać należy, iż wznowienie postępowania, które ma prowadzić do ponownego merytorycznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy, zakończonej prawomocnym orzeczeniem, może nastąpić tylko na żądanie oparte na ustawowej podstawie wznowienia i złożone w terminie, określonym w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). Jeżeli w toku wstępnej kontroli skargi o wznowienie postępowania, Sąd stwierdzi brak jednego z tych wymagań to, zgodnie z art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązany jest skargę odrzucić. Można wyróżnić trzy grupy przyczyn będących podstawami wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Są to przyczyny nieważności, określone w art. 271 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, właściwe przyczyny restytucyjne, przytoczone w art. 273 powołanej ustawy, oraz stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie, z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub ustawą, o którym stanowi art. 272 § 2 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie, skarga wniesiona przez skarżącego nie opiera się na żadnej ze wskazanych wyżej ustawowych przesłanek wznowienia. Ustawowej podstawy wznowienia postępowania nie stanowi bowiem nieobecność strony na rozprawie. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 107 i 108 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. W razie nieobecności strony lub jej pełnomocnika, przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia sprawozdawca przedstawia bowiem ich wnioski, twierdzenia i dowody znajdujące się w aktach sprawy. Stosownie do art. 109 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozprawa ulega odroczeniu, jedynie gdy Sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną Sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. Zauważyć należy, iż o możliwości wznowienia postępowania z powodu nieważności z przyczyn podmiotowych leżących po stronie strony postępowania stanowi art. 271 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie też z tym przepisem, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Podstawa wznowienia, na którą skarżący powołał się w skardze, nie stanowi żadnej w przytoczonych wyżej. Skarżący nie twierdzi bowiem, iż nie miał zdolności sądowej lub procesowej albo że nie był należycie reprezentowany. Nie podnosi również aby w toku postępowania sądowego pozbawiono go możności osobistego działania wskutek naruszenia jakichkolwiek przepisów postępowania. W przypadku tej przesłanki konieczne jest natomiast wykazanie, iż zachodzi związek przyczynowy między naruszeniem prawa procesowego, a pozbawieniem strony możności działania. Skarżący nie zarzucił Sądowi naruszenia jakichkolwiek przepisów postępowania. Z treści skargi o wznowienie postępowania wynika, iż jedyną podstawą tego żądania jest nieobecność skarżącego na rozprawie, spowodowana stanem jego zdrowia, a zatem okolicznością niezależną od Sądu. Jak natomiast wskazano wyżej, nieobecność strony na rozprawie, nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Z akt sprawy o sygn. akt II SA/Ol 603/05, wynika ponadto, iż na rozprawie stawił się za skarżącego jego pełnomocnik. Ani zaś sam skarżący, któremu doręczone zostało zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy, ani jego pełnomocnik, nie wnosili o jej odroczenie z powodu braku możliwości stawienia się na niej skarżącego osobiście. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga, jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu. Brak ustawowej podstawy wznowienia prowadzi natomiast do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.