II SA/Ol 455/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. M.-W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wykonywanej z urzędu w sprawie ze skargi F. W. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia "[...]" Sygn. akt "[...]" postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. - na rzecz pełnomocnika skarżącego – radcy prawnego M. M.-W. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Prawomocnym postanowieniem z dnia "[...]" (Sygn. akt "[...]") Naczelny Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu F. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym między innymi ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w O. jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła radcę prawnego M. M.-W., której skarżący udzielił pełnomocnictwa w dniu 4 grudnia 2008r. Pismem z dnia 16 grudnia 2008r. F.W. poinformował Sąd, iż wycofuje pełnomocnictwo dla radcy prawnego ustanowionego z urzędu W piśmie z dnia 18 grudnia 2008r. radca prawny wystąpiła z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazując iż w sprawie podjęła czynności polegające na zapoznaniu z aktami, odbyciu rozmowy ze skarżącym, opłacie pełnomocnictwa, sporządzeniu pisma uzupełniającego. Jednocześnie oświadczyła, iż opłaty te nie zostały zapłacone w całości. Wniosek swój ponowiła w piśmie z dnia 10 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje Wyznaczony w ramach pomocy prawnej radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (art. 250 w związku z art. 244 § 2ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowanie przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W myśl § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone są przez Skarb Państwa i obejmują one opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych określonych w tym rozporządzeniu. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, ani nie dotyczy sporządzenia skargi i udziału w rozprawie w sprawie ze skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Przy czym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ustalone opłaty sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). W niniejszej sprawie wprawdzie skarżący cofnął pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu pełnomocnictwo, lecz z uwagi na fakt, iż do tego czasu pełnomocnik podjęła czynności w ramach pomocy prawnej, brak jest podstaw do odmowy przyznania wynagrodzenia. Z tych względów pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej ustalone zgodnie z powyższymi przepisami. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.