II SA/Ol 460/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2005 r. sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wykonanych robót budowlanych przy adaptacji i rozbudowie budynku gospodarczego postanawia odrzucić skargę. W dniu 2 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie J. H. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wykonanych robót budowlanych przy adaptacji i rozbudowie budynku gospodarczego. W uzasadnieniu skarżący podaje, że w dniu 23 maja 2005 r. ponownie zgłosił do Prokuratury popełnienie przestępstwa (korupcja) przez IPNB i w takim przypadku decyzje administracyjne będą nieobiektywne. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Podał, że Prokuratura Rejonowa wszczęła czynności sprawdzające dotyczące naruszenia prawa przez pracowników PINB. Wskazał również, że pismem z dnia 24 czerwca 2005 r. zawiadomił Prokuraturę Rejonową o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez skarżącego oraz wniósł do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o podjęcie stosownych działań wobec skarżącego, który prowadzi roboty budowlane bez wymaganych prawem budowlanym pozwoleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę j wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Właściwość rzeczowa wojewódzkich sądów administracyjnych określona jest w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). Przepisy te pozwalają na złożenie skargi do sądu administracyjnego tylko w sytuacjach w nich wymienionych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie mieści się w tej kategorii. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie wyłączenia pracownika (art. 141 § l Kpa). Postanowienie to nie kończy również postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jednocześnie należy wskazać, że strona nie jest pozbawiona możliwości obrony swoich praw, gdyż postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika może kwestionować w postępowaniu odwoławczym od decyzji w danej sprawie (art. 142 Kpa). Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.