II SA/Ol 461/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2005 r. sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wykonanych robót budowlanych przy budowie wiaty postanawia odrzucić skargę. W dniu 2 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie J. H. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wykonanych robót budowlanych przy budowie wiaty. W uzasadnieniu skarżący podaje, że w dniu 23 maja 2005 r. ponownie zgłosił do Prokuratury popełnienie przestępstwa (korupcja) przez IPNB i w takim przypadku decyzje administracyjne będą nieobiektywne. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Podał, że Prokuratura Rejonowa wszczęła czynności sprawdzające dotyczące naruszenia prawa przez pracowników PINB. Wskazał również, że pismem z dnia 24 czerwca 2005 r. zawiadomił Prokuraturę Rejonową o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez skarżącego oraz wniósł do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o podjęcie stosownych działań wobec skarżącego, który prowadzi roboty budowlane bez wymaganych prawem budowlanym pozwoleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Właściwość rzeczowa wojewódzkich sądów administracyjnych określona jest w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). Przepisy te pozwalają na złożenie skargi do sądu administracyjnego tylko w sytuacjach w nich wymienionych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie mieści się w tej kategorii. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie wyłączenia pracownika (art. 141 § l Kpa). Postanowienie to nie kończy również postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jednocześnie należy wskazać, że strona nie jest pozbawiona możliwości obrony swoich praw, gdyż postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika może kwestionować w postępowaniu odwoławczym od decyzji w danej sprawie (art. 142 Kpa). Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.