II SA/Ol 462/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2006r. sprawy ze skargi L. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w funkcjonowaniu przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych w budynku mieszkalnym postanawia - odrzucić skargę. Decyzją nr "[...]" z dnia "[...]"Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego "[...]", którą organ ten nakazał M. i I. Z., E. i S. K., L. F., H. i K. J. oraz Zakładowi Gospodarki Komunalnej naprawienie ustalonych w ekspertyzie technicznej nieprawidłowości dotyczących funkcjonowania przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. "[...]" w S. W dniu 24 maja 2006r. skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniosła L. F., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji lub jej zmiany. Skarżąca zarzuciła przedmiotowej decyzji naruszenie art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz art. 7, 8 i 11 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Na podstawie zarządzenia z dnia 14 marca 2006r. L. F. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Przy czym poinformowano skarżącą iż odpisem pisma mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Ponadto L. F. została pouczona, iż powyższe należy wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę prawną nałożenia na skarżącą powyższego obowiązku stanowił art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 czerwca 2006r. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania i zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, L. F. usunęła braki formalne wniesionej skargi, poprzez nadesłanie żądanych odpisów, w dniu 5 lipca 2006r. (data nadania pocztowego), a więc z uchybieniem 7-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 30 czerwca 2006 roku. Zasadnym jest wskazać, iż w myśl art. 85 cytowanej ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Bezskuteczność czynności stanowi ogólny skutek uchybienia terminu, powstający automatycznie w wypadku uchybienia terminu procesowego (por. H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, s. 204). Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.