II SA/Ol 465/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.Z. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia "[...]" Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 kwietnia 2008 r. o ustaleniu lokalizacji drogi dla zadania polegającego na budowie nowego przebiegu ulicy"[...]". W złożonej na tę decyzję skardze M.K. i E.Z. zakwestionowali prawidłowość procedury lokalizacji drogi publicznej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Wyjaśnić należy, że w myśl art. 214 § 2 p.p.s.a. tylko pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie prawa i obowiązki skarżących nie są wspólne zatem każdy z wnoszących skargi zobowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2008 r. skarżący zostali wezwani uzupełnienia braków formalnych wniesionych skarg poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie po 500 zł oraz nadesłanie po 44 odpisów skarg poświadczonych za zgodność z oryginałem. Powyższe zarządzenie doręczono E.Z. dnia 18 lipca 2008 r., natomiast M.K. dnia 22 lipca 2008 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął E.Z. z dniem 25 lipca 2008 r., natomiast M.K. z dniem 29 lipca 2008r. W zakreślonym terminie E.Z. nie uzupełnił przedmiotowych braków formalnych wniesionej przez siebie skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 i art. 58 § 1 i 3 p.p.s.a.