II SA/Ol 467/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.W. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania – uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać S.W. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku z dnia 10 czerwca 2008 r., złożonym na urzędowym formularzu, S.W. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". W jego uzasadnieniu podniósł, iż jest w trudnej sytuacji finansowej i majątkowej. Utrzymuje się z renty w wysokości "[...]", z której przekazuje miesięcznie kwotę "[...]" na pokrycie kosztów wychowania córki. Ma problemy ze zdrowiem, ale nie stać go na wykupienie wszystkich leków. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, a źródłem jego dochodu jest renta. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wstępie zauważyć należy, iż oświadczenie skarżącego dotyczące jego sytuacji materialnej i życiowej jako zgodne co do zasady z treścią składanych przez niego w tym zakresie pism w toku całego postępowania administracyjnego ("[...]") uznano za wiarygodne. Mając zaś na uwadze przedstawioną wyżej sytuację skarżącego, stwierdzono, iż spełniona została przesłanka przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Zauważyć należy, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródłem jego dochodu jest renta. Z pochodzących z niej środków pieniężnych skarżący przekazuje miesięcznie "[...]" na wychowanie córki, pozostawiając sobie na utrzymanie własne "[...]". Kwota ta nie jest jednak wystarczająca, aby zaspokoić podstawowe potrzeby bytowe i pokryć jednocześnie koszty leczenia. W tych natomiast warunkach, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie z tej kwoty środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone ponadto na sfinansowanie udziału skarżącego w niniejszej sprawie. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki ani w całości ani nawet w części. W świetle zaś powyższego, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.