II SA/Ol 471/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego. J.Ś, skarżąc decyzję w sprawie zasiłku celowego, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika (jego profesja nie została zaznaczona w rubryce 4.2.; w piśmie przewodnim jest mowa o "obrońcy z urzędu"). Skarżący oświadczył, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, która pozostaje na jego utrzymaniu - jest osobą niepełnosprawną i nie pracuje. Małżonkowie nie mają majątku, mieszkają w lokalu socjalnym. Źródłem ich dochodu jest emerytura skarżącego w kwocie 807 zł. Posiadają zadłużenie w banku na kwotę 25000 zł, "na potrzeby życiowe"; zadłużenie czynszowe na ponad 30000 zł z odsetkami. Skarżący wskazał, iż "po potrąceniach pozostaje po 100 zł miesięcznie na życie dwoje ludzi (...)." W rubryce 11, w której należy wyszczególnić zobowiązania i stałe wydatki, skarżący wpisał: "Zadłużenie czynszowe 348 zł miesięcznie. Kredyty na życie 450 zł z konta. Na rok 2009 Sąd Rejonowy w "[...]" wyliczył, że koszt utrzymania samego "Lokalu Socjalnego" (...) wynosił 987 zł. Obecnie, aby zrobić wszystkie opłaty to kwota ponad 1200 zł miesięcznie!" Do wniosku załączone zostały kopie dokumentów stwierdzających złe warunki mieszkaniowe małżonków, wystawionych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w "[...]", Komisję Zdrowia, Opieki Społecznej i Rodziny Rady Miasta "[...]" oraz radnej rady miejskiej. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że małżonkowie od wielu lat systematycznie korzystają z pomocy społecznej. Wobec powyższego stwierdzono, co następuje: Wobec tego, iż z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie: p.p.s.a.), skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie skarżącego, korespondujące z informacjami wynikającymi z akt postępowania administracyjnego, daje podstawę do stwierdzenia, iż znajduje on się w tego rodzaju sytuacji. W niniejszej sprawie pełnomocnikiem może być radca prawny lub adwokat. Wobec niedokonania wyboru we wniosku zdecydowano ustanowić na rzecz skarżącego radcę prawnego. Postanowienie niniejsze wydane zostało w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.