II SA/Ol 474/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., nr "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy – uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł. (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W przedmiotowej sprawie Fundacja A wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., stwierdzające, że odwołanie od decyzji z dnia "[...]" wydanej z upoważnienia Wójta Gminy (odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie ustalenia warunków zabudowy) zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę pismem procesowym z dnia 29 kwietnia 2009r. wniosło o umorzenie przedmiotowego postępowania, wskazując, że po rozpatrzeniu zarzutów skargi postanowiło w trybie autokontroli uwzględnić ją w całości i postanowieniem z dnia "[...]" uchyliło będące przedmiotem zaskarżenia własne postanowienie z dnia "[...]", stwierdzające, że odwołanie od decyzji z dnia "[...]" wydanej z upoważnienia Wójta Gminy zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono po myśli art. 201 § 1 p.p.s.a.