II SA/Ol 474/14
PostanowienieWSA w Olsztynie2014-05-20
Skład orzekający: Katarzyna Matczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie było niedopuszczalne, ponieważ nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Rozstrzygnięcie oparto na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących cofnięcia skargi.Stan faktyczny
H.P. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym mężem. Wcześniej SKO uchyliło decyzję odmawiającą i przyznało świadczenie, jednak w związku ze zmianą przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, decyzja przyznająca świadczenie miała wygasnąć. Po zawieszeniu postępowania przez WSA w związku z wnioskiem do TK, skarżąca wycofała skargę.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr Rep. [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/pos.1- sentencja postanowienia
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...], którą na podstawie art. 17 ust. 1, 1a i 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, odmówił przyznania H.P. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem L.P. W uzasadnieniu organ podzielił ocenę, że wnioskodawczyni nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad mężem, gdyż nie pracowała zawodowo i nadal nie pracuje.
Wcześniej decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych oraz art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło decyzję Burmistrza z [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i orzekło o przyznaniu H.P. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym mężem L.P. na okres od dnia 1 lutego 2011 r. do 28 lutego 2014 r. w wysokości 520 zł.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r. poz. 1548) H.P. poinformowano pismem z dnia 15 lutego 2013 r., że z dniem 30 czerwca 2013 r. wygasa decyzja przyznająca jej świadczenie pielęgnacyjne.
W dniu 19 sierpnia 2013 r. H.P. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc argumenty powołane w odwołaniu. Podkreśliła, że niepełnosprawność męża datuje się wcześniej lecz od pobytu w wojsku uległa poważnemu nasileniu. W szkole przed pójściem do wojska mąż ciężko chorował.
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. II SA/Ol 809/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie w związku z wystosowaniem przez grupę posłów wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie nieważności przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia.
W dniu 16 maja 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej ( karta 33 akt), w którym wycofała wniesioną skargę na decyzję z dnia [...], prosząc o szybkie zakończenie postępowania sadowego
Postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. sygn. II SA/Ol 809/13 podjęto postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło