II SA/Ol 483/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Burmistrza z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia ustanowić dla skarżącej radcę prawnego. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 483/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę H. J. na decyzję, działającego z upoważnienia Burmistrza, Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]", Nr "[...]". We wniosku z dnia 9 sierpnia 2012 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu nawiązała do przedmiotu sprawy. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach – w rubryce nr 6 "Stan rodzinny" skarżąca wpisała: T. J. "brat", M. S. "córka" i L. C. "przyjaciel", w rubryce nr 7.1 "Nieruchomości" wykazała mieszkanie o powierzchni 49,93 m2, natomiast w rubryce nr 10 "Dochody" – dochód własny z tytułu zasiłku stałego w kwocie 177 zł oraz przy osobie L. C. kwotę 300 zł, wskazując jednocześnie, iż pozostałe osoby, wykazane w rubryce nr 6 są osobami bezrobotnymi. W rubryce nr 11 skarżąca dodała, iż ze względu na zły stan zdrowia nie może podjąć żadnej pracy. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowych oświadczeń dotyczących sytuacji rodzinnej i finansowej, skarżąca złożyła pismo procesowe z dnia 18 sierpnia 2012 r., w którym wyjaśniła, iż wykazani w rubryce nr 6 brat i córka nie mieszkają z nią. Brat jest osobą bezrobotną, "[...]" i jej nie pomaga. Córka również nie pracuje, "[...]". Skarżącej pomaga jedynie, mieszkający w jej mieszkaniu, L. C., który sam jest "w dużych długach". "[...]". Skarżącej przekazuje obecnie 300 zł, "[...]". Skarżąca wskazała, iż ubiegała się o rentę socjalną, obecnie choruje i brakuje jej na dalsze leczenie, a wciąż otrzymuje zasiłek w wysokości zmniejszonej z 444 zł do 177 zł. Do przedmiotowego pisma skarżąca załączyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Z akt sądowych sprawy o sygn. akt "[...]", w której przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o zmianie wysokości zasiłku stałego dla skarżącej wynika, iż powodem obniżenia wysokości zasiłku było ustalenie, że skarżąca uzyskuje dochód w kwocie 300 zł z tytułu podnajmu pokoju dla L. C. Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżąca zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy pozostaje jedynie kwestia ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie też do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącej prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego. W warunkach niniejszej sprawy, skarżąca dysponuje wyłącznie środkami pieniężnymi pochodzącymi z zasiłku stałego w kwocie 177 zł oraz przekazywanymi jej przez L. C., którego pomoc finansowa w kwocie 300 zł stanowi rodzaj odpłatności za korzystanie z użyczonego mu przez skarżącą pokoju. Pomimo zatem wpisania go przez skarżącą do rubryki nr 6 formularza przyjęto, że faktycznie prowadzi ona 1-osobowe gospodarstwo domowe. Córka i brat skarżącej wykazani również w tej rubryce nie mieszkają natomiast ze skarżącą, prowadzą odrębne gospodarstwa domowe i jej nie pomagają. W świetle powyższego, mając na uwadze wysokość środków pieniężnych jakimi dysponuje skarżąca, jak również tytuły z jakich pochodzą, stwierdzić należy, iż nie jest ona w stanie zabezpieczyć środków, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla niej utrzymania, szczególnie że ciąży na niej również obowiązek spłaty zaległości z tytułu opłat mieszkaniowych (wezwanie z dnia "[...]" do zapłaty kwoty "[...]" – k. 24), a na dodatkową pomoc finansową L. C., który zgodnie z jej oświadczeniem sam jest "w dużych długach" nie może liczyć. Dodatkowo zauważyć należy, iż skarżąca nie posiada również majątku, dzięki któremu możliwe byłoby zdobycie środków na ten cel. W konsekwencji, za zasadne uznano ustanowienie dla skarżącej radcy prawnego i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, orzeczono jak w sentencji.