II SA/Ol 491/05
WyrokWSA w Olsztynie2005-08-23
Skład orzekający: Marzenna Glabas, Beata Jezielska, Katarzyna Matczak, Ewa Rychcik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo zawiesił postępowanie w sprawie o wymeldowanie, opierając się na błędnym ustaleniu, że przed sądem toczy się postępowanie o ochronę naruszonego posiadania, a także czy prawidłowo doręczono postanowienie o zawieszeniu postępowania?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nieprawidłowo zawiesił postępowanie w sprawie o wymeldowanie, ponieważ błędnie ustalił, że przed sądem toczy się postępowanie o ochronę naruszonego posiadania, podczas gdy w rzeczywistości takie postępowanie nie zostało wszczęte. Ponadto, organ naruszył przepisy postępowania, nie doręczając postanowienia o zawieszeniu postępowania ustanowionemu pełnomocnikowi strony. Błędne ustalenia faktyczne i naruszenie przepisów o doręczeniach miały istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Pełnomocnik J.C. wniosła o wymeldowanie M. i D. W. z pobytu stałego. Prezydent Miasta O. zawiesił postępowanie, uznając, że rozpatrzenie sprawy zależy od rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy kwestii opuszczenia lokalu. Wojewoda utrzymał postanowienie w mocy, błędnie wskazując, że przed sądem toczy się sprawa o ochronę naruszonego posiadania. Pełnomocnik J.C. złożyła skargę, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym brak doręczenia postanowienia pełnomocnikowi oraz błędne ustalenie co do toczącego się postępowania sądowego. Wojewoda uchylił własne postanowienie, przyznając rację skarżącej co do charakteru postępowania sądowego, ale utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta. WSA w Olsztynie stwierdził nieważność postanowienia Wojewody z 9 sierpnia 2004 r. i uchylił zaskarżone postanowienie.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia 9 sierpnia 2004 r. i zasądził od Wojewody na rzecz J. C. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Orzekł, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 23 sierpnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Marzenna Glabas (spt) Beata Jezielska Katarzyna Matczak Ewa Rychcik Przewodniczący Sędzia WSA Asesor WSA Asesor WSA Protokolant po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2005 roku sprawy ze skargi J.C. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]"w przedmiocie zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody na rzecz J. C. kwotę 100 zł. (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Pismem z dnia 17 maja 2004 roku pełnomocnik J. C. wniosła o wymeldowanie z pobytu stałego M. i D. W. wraz z dziećmi z lokalu znajdującego się w O. przy ul. I..
Postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]", Prezydent Miasta O., działając na podstawie art. 97 § l pkt 4 i art. 101 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, póz. 1071 ze zm. - dalej jako kpa), zawiesił postępowanie w sprawie o wymeldowanie z pobytu stałego Państwa M. i D. W. wraz z dziećmi: A. i D. z lokalu mieszkalnego znajdującego się w O. przy ul. I.
W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że rozpatrzenie sprawy o wymeldowanie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy zagadnienia wstępnego, którym w niniejszej sprawie jest kwestia opuszczenia i opróżnienia przez Państwa W. lokalu przy ul. I.
Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie wniosła pełnomocnik J. C., zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 oraz 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa. Stwierdziła brak podstaw do zawieszenia postępowania oraz podniosła, że w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wymeldowanie państwa W. wraz z dziećmi z pobytu stałego w przedmiotowym lokalu.
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2004 roku, nr "[...]", Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując, że rozstrzygnięcie przez właściwy sąd sprawy o ochronę naruszonego posiadania jest istotne dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy o wymeldowanie, gdyż oznacza, że M. i D. W. kwestionują przesłankę dobrowolności opuszczenia spornego lokalu.
W złożonej na to postanowienie skardze z dnia 6 września 2004 roku, pełnomocnik J. C. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie doręczenia zaskarżonego postanowienia ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi oraz błędne ustalenie, przyjęte za podstawę zawieszenia postępowania, iż przed Sądem Rejonowym toczy się sprawa o ochronę naruszonego posiadania, podczas gdy sprawa taka nie została przez małżonków W. wszczęta i upłynął termin do jej wniesienia. Wskazała, że przed sądem toczy się jedynie postępowanie z powództwa poprzedniej właścicielki mieszkania o nakazanie małżonkom W. opróżnienia mieszkania z drobnych rzeczy, które nie dotyczy ochrony naruszonego posiadania i tym samym jego wynik nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii wymeldowania.
Odpowiadając na skargę, Wojewoda, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), postanowieniem z dnia 4 listopada 2004 roku, nr "[...]", uchylił własne postanowienie z dnia 9 sierpnia 2004 roku, nr "[...]" i utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 9 lipca 2004 roku, nr "[...]".
W uzasadnieniu stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż toczące się postępowanie sądowe nie dotyczy ochrony naruszonego posiadania lecz opróżnienia przedmiotowego lokalu. Jednocześnie podał, że postępowanie to nie jest zakończone, a jego wynik ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Po rozpatrzeniu skargi pełnomocnik J. C. na powyższe rozstrzygnięcie Wojewody, wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2005 roku, Sygn. akt II SA/Ol 37/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia, co skutkuje koniecznością merytorycznego rozpoznania skargi na postanowienie Wojewody z dnia 9 sierpnia 2004 r., nr "[...]", w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. l ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 134 § l w zw. z art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje między innymi w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, iż zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia 9 sierpnia 2004 roku, nr "[...]", w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie, oparte zostało na błędnym ustaleniu stanu faktycznego. W toku rozpoznawania przedmiotowej sprawy przyjęto bowiem, że przed Sądem Rejonowym toczy się postępowanie w sprawie z powództwa M. i D. W. o ochronę naruszonego posiadania, podczas gdy w rzeczywistości takie postępowanie nie zostało wszczęte.
Stosownie do art. 97 § l pkt 4 kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W świetle art. 7 w zw. z art. 77 kpa, ciężar ustalenia okoliczności, będącej zagadnieniem wstępnym w sprawie, jak również wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym spoczywa wyłącznie na organie administracji publicznej. Błędne ustalenia w tym zakresie stanowią naruszenie wskazanych przepisów postępowania mające istotny wpływ na jego wynik.
W niniejszej sprawie na uwzględnienie zasługuje także zarzut skarżącej pominięcia przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia, ustanowionego w sprawie pełnomocnika, tj. adwokat J. G.
Zgodnie z art. 40 § 2 kpa, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W aktach administracyjnych sprawy (k. "[...]") znajduje się pełnomocnictwo ogólne, potwierdzające umocowanie adwokat J. G. do reprezentowania skarżącej J. C. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe pełnomocnictwo opatrzone jest datą 16 lipca 2004 roku, a w aktach sprawy brak jest informacji o jego wypowiedzeniu, pominięcie wskazanego pełnomocnika przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia Wojewody z dnia 9 sierpnia 2004 roku było nieuprawnione.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygniecie w kwestii wykonalności zaskarżonego postanowienia podjęto stosownie do art. 152 powołanej ustawy. O kosztach postępowania orzeczono w myśl art. 200 wskazanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło