II SA/Ol 491/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na zawiadomienie Wojewody "[...]" z dnia 17 maja 2019 r., Nr "[...]" w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia "[...]" (dalej: skarżący) wystąpił 19 marca 2019 r. do Starosty "[...]"z wnioskiem o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 46 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Pismem z 11 kwietnia 2019 r., Starosta poinformował skarżącego, że przedmiotowy wniosek został rozpatrzony negatywnie. Skarżący złożył 19 kwietnia 2019 r. do Wojewody "[...]" skargę na działalność Powiatowego Urzędu Pracy w "[...]" w związku z odrzuceniem złożonego przez niego wniosku o przyznanie środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z 17 maja 2019 r., na podstawie art. 237 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), Wojewoda uznał powyższą skargę za bezzasadną. Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na powyższe zawiadomienie z 17 maja 2019 r., zarzucając Wojewodzie przekroczenie uprawnień skutkujące wyrządzeniem skarżącemu szkody. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniesiona skarga jest niedopuszczalna, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) dalej: p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiot rozpoznawanej skargi nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarżący zakwestionował bowiem zawiadomienie Wojewody o sposobie załatwienia skargi na działalność Powiatowego Urzędu Pracy, wydane na podstawie art. 237 § 3 k.p.a. Wskazać należy, że zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się zawiadomieniem podmiotu wnoszącego skargę o sposobie załatwienia skargi opartym na podstawie art. 237 § 3 k.p.a. Zawiadomienie to nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego, a zatem decyzji, postanowienia ani aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie NSA z 28 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2098/18, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl.). W kognicji sądu administracyjnego nie mieści się zatem także ocena prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a ta forma działalności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.