II SA/Ol 493/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Sędzia WSA - Alicja Jaszczak Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2004r. sprawy Z. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: umorzyć postępowanie. Uzasadnienie: Z. G. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Sąd Okręgowy, właściwy do rozpoznania w dniu wniesienia odwołania, postanowieniem z dnia 26 lipca 2004r. sygn. akt "[...]", stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Następnie dokonał reasumpcji tegoż postanowienia w ten sposób, że postanowieniem z dnia 29 października 2004r. zmienił własne postanowienie z dnia 26 lipca 2004r. uznając swą niewłaściwość rzeczową i przekazując sprawę do rozpatrzenia Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń. W tej sytuacji postępowanie przed Sądem Administracyjnym jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. l270) - zwanej dalej p.p.s.a - do kognicji sądu administracyjnego należy kontrola działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na decyzje administracyjne. Przy czym w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne kontroli sądu administracyjnego podlegają decyzje wydane po dniu 30 czerwca 2004r. Od l lipca 2004r. bowiem, zgodnie z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U Nr 121, poz. 1264), od wymienionych decyzji nie przysługuje odwołanie do sądu powszechnego. W niniejszej sprawie skarżący nie wnosił skargi do sądu administracyjnego, a postanowienie sądu powszechnego przekazujące jego odwołanie do rozpoznania sądowi administracyjnemu zostało zmienione. Wobec tego brak jest przedmiotu postępowania. Dlatego dalsze postępowanie, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć na zasadzie art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a.