II SA/Ol 504/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. O. na decyzję Wojewody z dnia "[...]"Nr "[...]" w przedmiocie nakazu przymusowej rozbiórki domku letniskowego, postanawia umorzyć postępowanie. Postępowanie sądowe ze skargi Z. O. zostało zawieszone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 1992r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2004 r., sygn. akt "[...]" podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Stąd też pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie zapadło w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Po zawieszeniu postępowania sądowego, skarżący w terminie trzech lat od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania nie zwrócił się z wnioskiem o jego podjęcie. W tym stanie sprawy postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 130 § l Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).