II SA/Ol 506/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K.Ś. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi P.B. na akt Prezydenta "[...]" w przedmiocie zamiany lokalu komunalnego postanawia przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie radcy prawnemu K.Ś. kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Po odrzuceniu postanowieniem z 21 grudnia 2016 r. skargi P.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w rozpoznaniu odwołania (sygn. akt II SAB/Ol 87/16) ustanowiono dla niego na zasadzie prawa pomocy radcę prawnego. Do pełnienia tej funkcji wyznaczony został radca prawny K.Ś. W wyniku rozpoznania sporządzonej i wniesionej przez niego skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 27 kwietnia 2017 r., uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Na skutek uzupełnienia braków formalnych skargi zmianie uległo określenie organu i przedmiotu sprawy. We wniosku z 6 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przyznanie mu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, iż koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3). Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie, z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, w wysokości 240 zł. Ustalona w oparciu o powyższe przepisy opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynosi w najwyższej wysokości 270 zł [150% x (240 zł x 75 %)]. Mając na uwadze kryteria określone w § 4 ust. 2 rozporządzenia, przyjmując, że pozytywny rezultat wywiedzionej skargi kasacyjnej stanowi wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy, za zasadne uznano przyznanie wynagrodzenia w kwocie 250 zł, powiększonej o należny podatek VAT.